२३ चैत्र २०८१ शनिबार
image/svg+xml ६:३८ पूर्वाह्न

जो जहाँ भए पनि यहाँ त मित्र, जनता भोकै कर तिर्न बाध्य छन्!

कुनै लुटेरा कुनै चटुपाध्य छन्,देश विकासका नारा असाध्य छन्। जो जहाँ भए पनि यहाँ त मित्र, जनता भोकै कर तिर्न बाध्य छन्।

लघुकथासङ्ग्रह ‘उपहार’ र ‘थेरापी’ काे परिचर्चा

‘नमस्ते आधुनिक लघुकथा मञ्च’ ले लघुकथाकार यमुना प्रधानाङ्ग मुनाकाे ‘उपहार’ र गुप्तबहादुर श्रेष्ठको ‘थेरापी’ लघुकथासङ्ग्रहको परिचर्चा गरेको छ।

घाइते समय

थाहा छैन, घाइते योद्धा, कतिन्जेल अस्पतालमै छटपटाउनुपर्ने हो? समयको नमिठो चोट बोकेर, उज्यालोको पर्खाइमा, घाइते समयसँग पौँठेजोरी खेल्नुपर्ने भो।

न जेठाजु चिन्छ न जेठानी चिन्छ अहिलेको पुस्ता, न देवर चिन्दछ न देउरानी चिन्छ अहिलेको पुस्ता!

न जेठाजु चिन्छ न जेठानी चिन्छ अहिलेको पुस्ता,न देवर चिन्दछ न देउरानी चिन्छ अहिलेको पुस्ता। दही मथेको देखोस् कहाँ कहिले सुनोस् घ्यार्रघुर्र, न नेती चिन्दछ न मदानी चिन्छ अहिलेको पुस्ता।

‘लघुवार्ता’को वजन

ग्रामीण क्षेत्रमा रहेर लघुकथा लेखनमा सक्रिय गणेश नेपाली अनि लघुकथा गानका सुमधुर स्वरका धनी मनिषा राईलाई पनि उनका सारगर्भित भनाइहरू राख्ने मौका दिइएको छ।

नेता जति सबै दलाल चोर लाग्छ मलाई!

किन होला देख्यो कि त बोर लाग्छ मलाई, लुटेरा र भ्रष्ट हरामखोर लाग्छ मलाई, जनतालाई चाहिँ रुवाएर आफ्नै भुँडी भर्ने, नेता जति सबै दलाल चोर लाग्छ मलाई।

लघुकथाकारहरू - ‘रोदन’ र ‘सगर’ लाई लघुकथा सम्मान

‘हाम्रो लघुकथा केन्द्र, नेपाल’ले आफ्नो मुहार पुस्तिका पृष्ठको पाँचौं स्थापना दिवसको अवसरमा लघुकथाकारहरू - श्रीओम श्रेष्ठ ‘रोदन’ र दिलिप राई ‘सगर’ लाई सम्मान गर्ने निर्णय गरेकाे छ।

देश बन्ने भो!

कार्यक्रमको मध्यतिर लञ्च थियो। लञ्चको लाइनमा बसेकाहरूमध्येको एक सहभागीले भन्यो, ‘यसरी तारे होटलमा कार्यक्रम गरेर कसरी देश बन्छ?’

उपेन्द्रजी, जीवन अक्करे भीर मात्रै हो कि चितवनको समथर पनि?

मैले आजसम्म पढेका भीरसँग नाम जोडिएका साहित्यिक कृतिहरुमा राजन मुकारुङको ‘दमिनी भीर’ उपन्यास निकै मन परेको कृति हो भने सामान्य भाषामा लेखिएको भए पनि गोमा पराजुलीको ‘भीरको बाटो हिँडेपछि’ संस्मरणले मनलाई भित्रैदेखि छोएको थियो ।

व्यवहार

अहिले त्यो फोहोर छ सफा गरेपछि फोहोरो रहँदैन। हामी यहाँ कति दिनसम्म बस्नुपर्ने हो, बल्ल आएका छौं।

विकासको कुरा छैन संसदमा जहिले पार्टीकै कुरा!

विकासको कुरा छैन संसदमा जहिले पार्टीकै कुरा। जनताको गुनासो सुन्दैन संसदहरू उही पार्टीकै कुरा।

मैले नलगाएको घडी

बिहेमा पनि घडी दिने चलन छ, सायद ज्वाइँले समय अनुसार चलेर छोरीलाई सुख दिऊन् भनेर होला। तर मेरा ससुरालीलाई छोरीले सुखदुःख पाउने कुराको चासै नभएर होला कि मलाई घडी दिएनन्।

शीर्षक, लेखका वा ट्यागमा खोज्नुहोस्