९ माघ २०७८ आइतबार

आज

हामी छौ त यो धरती स्वस्थ छ र मात्र समयको गति सही चलिरहेकाले पो त यो दुवैमध्ये एकमा गडबड भो भने हाम्लाई कुन भगवानले बँचाउने या दाइजो थपी दिएलान्?

वफादारी

‘ती राम्रा मान्छे खोई त बाजे? अहिले त सबै फटाहा मात्र छन् भन्नुहुन्छ हाम्री आमा।’ युवकको बढ्दै गएको उत्सुकताले ती वृद्धलाई उनको विगतमा पुर्‍यायो। ‘वडादेखि केन्द्रसम्म चुनाव नजितिन्जेल सबै आहा कति राम्रा लाग्थें, चुनाव जितेर गएपछि सबैमा खिया लाग्दै जान्थ्यो। भित्रभित्रै सड्थे। अर्को पटक नाक देखाउन नसक्ने हुन्थे।’

परित्याग

एकजना आधिकारिक मान्छे आए। अलि आक्रोशित स्वरमा भने, ‘हामीले निम्तो गर्दा उहाँ हाम्रा पक्षको मान्छे हुनुहुन्थ्यो तर अहिले विपक्षीको पो हुनुभएछ त, हामी के गरौं?’

कठै लोकतन्त्र!

यस्ता नहुने काम बोकेर हिंड्छौ! उतै मिलाउनु! सचिवले फाइल निष्ठुरी तालमा पर फाली आफ्नो कार्यकक्षमा गए। मिल्किएको फाइल बडो जतनसित उठाई बूढा बाहिर निस्के।

के अझै ऊ आउँछे?

देख्नेहरू अड्कल काट्थे, ‘यिनीहरू दुई जोइपोई नभएर भर्खर प्रेममा रमाउँदै गरेका जोडी हुन्। छन् पनि विहे भएर सन्तान हुन्जेलसम्म उस्तै नयाँ, ताजा र रोमान्टिक प्रेम। यस्तो कसको हुन सक्ला?

जीवनमा व्यापार कि व्यापारमा जीवन?

जीवन जिउने कला अवश्य चाहिन्छ। सुख, दुःख, अनुकूल, प्रतिकूल सबैको समता अर्थात् सन्तुलन कायम गर्न जान्ने कला विकास नहुँदासम्म इमानदारीको जीवन बाँच्न सकिन्न। आफू सफल बन्नुको तात्पर्य अरूलाई पछि पार्नु र शोषण गर्नु पनि होइन। स्वभाव, चरित्र र सोचले वर्तमानलाई कसरी प्रेरित गरेको छ र के सिकाइ दिएको छ त्यो महत्त्वपूर्ण छ।

सासू आमा

ऋषिमाया बज्यैले रिसाउँदै भनिन्, ‘छोराबुहारीलाई संस्कारी बनाउने नबनाउने आफूमा पो भर पर्छ त दिदी। हजुरको बोली नै त्यस्तै छ। कस्ता होऊन् त?’

आकाङ्क्षा

बुढालाई तुरुन्त भिडियो कल गरिन्, ‘बुढा, दिनभर घर बस्दा छटपटी लाग्छ। कहिले आउने टुंगो छैन। यो साडी लगाएर देखाउँछु ल?’

मेरो गर्लफ्रेन्डसँग विवाह गर्ने तँ को होस्

विवाह हुँदै गर्दा एकजना केटा आए र एक्कासि दुलाहालाई थप्पड ल्याउँदै भने,‘हामी सँगै पढेका साथी हौं। मेरो गर्लफ्रेन्डसँग विवाह गर्ने तँ को होस्।’

बुद्धले दिएको उपदेश र बुद्धप्रतिको भ्रम

बुद्धको ज्ञान धर्म होइन, कुनै सम्प्रदाय पनि होइन तर हामीले सम्प्रदाय बनायौं र धर्मको नाममा नानाथरीका नीति नियम बनाएर उल्टै भ्रम फैलाउने काम मात्र गरिरहेका छौं।

गुरु

मध्यरातमा शमना भगवती तटमा रुँदै थिइन् -सहसा भगवती नदीको गति रोकियो, यता उनको श्वास रोकियो, आँसु रोकियो, आवाज रोकियो, हृदयको धड्कन रोकियो तर हृदयमा असीम आनन्दानुभूतिको वर्षा हुन थाल्यो।

सहज प्रवाहका सरल कथा

‘न्यूरोडका झाँकी’ संग्रहभित्रमा दिनहुँ हामीले देखेका, चिनेका, बोलेका र देखेर पनि नचिनेका पात्र छन्, तिनै पात्रहरूका कथा र व्यथा छन्।

थुप्रै भो बलिदानी नतीजामा केही जुका मोटाए

थुप्रै भो बलिदानी नतीजामा केही जुका मोटाए,भोकै छन् भुई मान्छे अझै न आङ छोप्न वस्त्र पाए। थुप्रै तन्त्र फेरियो, उही छ शासन र त वाक्क भएर,तन्त्र व्यापारीविरुद्ध श्रीमान् यी जन मुद्दा लड्न आए।

मुटुसँग मुटु नै किन सिलाएर गयौ?

देखाएर ठूला सपना बिलाएर गयौ, जिउँदै मर्ने गरी विष पिलाएर गयौ। आफ्नै दुनो सोझ्याउनु थियो भने निष्ठुरी, मुटुसँग मुटु नै किन सिलाएर गयौ?

शीर्षक, लेखका वा ट्यागमा खोज्नुहोस्