७ माघ २०८२ बुधबार
image/svg+xml
अन्य

शून्यबाट सभासदसम्म

आठ वर्षको उमेरदेखि २५ वर्षको हुँदासम्म जमिनदारको घरमा कमलरी बसेकी शान्ता चौधरी २०६३ सालमा मुक्त भइन्। दाङ लक्ष्मीपुरकी उनी मुक्त भएपछि ढुक्कले बसिनन्, आफूजस्तै अन्य कमलरीको मुक्ति–अभियानमा होमिइन्। जमिनदारकहाँ पाएको दुःख र पीडा सार्वजनिक गर्दै उनले सरकारलाई घच्घच्याउँदा नेताहरूसमेत छक्क परे।‘आफू जमिनदारको घरमा बस्दा पाएको दुःखले नै कमलरी–मुक्तिका लागि लडिरहन प्रेरित गर्योम,' उनले भनिन्। उनको साहस र संघर्षबाट प्रभावित राजनीतिक दलका नेताले पार्टीमा आउन थुप्रै कसरत गरे। अन्ततः उनले नेकपा एमाले रोजिन्, सोही दलबाट २०६४ सालको संविधानसभा निर्वाचनमा समानुपातिकतर्फ सभासद भइन्। ‘मुक्ति अभियानको क्रममा कुनै न कुनै दलमा आबद्ध हुनुपर्ने अवस्था आयो,' उनले भनिन्, ‘त्यतिबेला मैले एमाले रोजेँ र सभासद् बनेँ।'
सभासद् भइसकेपछि उनले पछाडि फर्कनु परेन। ‘शून्यबाट सुरु भएको मेरो यात्रा सभासदसम्म पुग्यो,' उनी भन्छिन्, ‘सभासद भइसकेपछि पनि कमलरी मुक्ति अभियानलाई अगाडि बढाइरहेँ।' आफ्नै पहलबाट पहिलोपटक कमलरीका लागि १२ करोड बजेट छुट्याउन सफल भएको उनी सुनाउँछिन्।
व्यवस्थापिका संसदमा प्राकृतिक स्रोत साधन समितिको सभापतिसमेत भएकी उनी प्राकृतिक स्रोतमाथि भूमिहीनको अधिकार स्थापित गराउन दिनरात खटिइन्। सांसद र सभासद्को अर्थसमेत नबुझेकी निरक्षर चौधरीलाई ‘शान्ता' लेख्नमात्र पनि पाँच मिनेट लाग्थ्यो रे! ‘हिम्मत नहारी अगाडि बढेँ,' उनी खुसी हुँदै भन्छिन्, ‘नपढे पनि जीवनमा आइलागेका कष्ट र पीडाले धेरै शिक्षा दियो।' 
दोस्रो संविधानसभा निर्वाचनमा पराजित भए पनि हरेस नखाएको उनी बताउँछिन्। ‘मेरो अभियान पराजित भएको छैन,' उनले भनिन्, ‘कमलरी मुक्तिका लागि सधैं लडिरहने छु।'

प्रकाशित: २४ फाल्गुन २०७० ०३:०४ शनिबार

खुशी 0 %
दुखी 0 %
अचम्मित 0 %
हास्यास्पद 0 %
क्रोधित 0 %
अर्को समाचार
Download Nagarik App
Download Nagarik App