मैले भनेकै थिएँ - इतिहास ढले देश ढल्छ!
मैले भनेकै थिएँ– इतिहास ढले देश ढल्छ। लिपिका पाना-पाना जलाउँदा भेष ढल्छ
१८ जेष्ठ २०८३ सोमबार
- अहिले चर्चामा
- #निर्वाचन
- #चुनावी चर्चा
राजेन्द्र पराजुलीका लेखहरु :
आख्यानिक स्वादकाे मिठाे व्यञ्जन ‘पारख’
पौरस्त्य परम्परामा काव्यसाधनाको बडो महत्त्व छ। काव्य भनेको मानिसका तिनै अन्तर्ब्रह्मका उत्पादन हुन्; उपज हुन्जसलाई कविकल्पना भनियो।
युद्धको गलत मूल्यांकन
केही साताको छोटो अवधिमै हर्मुज जलडमरु हुँदै हुने जहाज आवागमनको अवरोधले इरानसँगको अमेरिका–इजरायल युद्धको वास्तविक स्वरूप उजागर भएको छ।
मूर्खहरू युद्धमा जाँदा
रुस-युक्रेन र अमेरिका-इरान दुवै युद्ध अत्यन्तै आशावादी अनुमानका आधारमा सुरु गरिएका थिए। पुटिनले केही दिनमै किभ कब्जा गर्ने सोचेका थिए भने ट्रम्पले पनि इरानमा छिट्टै शासन परिवर्तन हुने विश्वास गरेका थिए।
बालेन्द्र शाह नेतृत्वको नयाँ सरकार र प्राथमिकताका क्षेत्र
उच्च–प्रोफाइल भ्रष्टाचारका मुद्दाहरू विरुद्ध तत्काल कारबाही, पारदर्शी परीक्षण र चुस्त जिम्मेवारी प्रारम्भिक संकेतका रूपमा देखिन सक्ने सम्भावना छ।
छात्रवृत्ति
आफ्नो आवश्यकतापछि बाँकी रकम मैले आफ्नै गाउँका निमुखा विद्यार्थीहरूको छात्रवृत्तिका लागि जम्मा गरिदिन्छु।
पाटन विमानस्थल: जनताको पहुँचभन्दा टाढा, सामाजिक सञ्जालको ‘कन्टेन्ट’ बन्ने संरचना
टिकटक, फेसबुक वा अन्य सामाजिक सञ्जालका सामग्री (कन्टेन्ट) बनाउन प्रयोग गरिने स्थानका रूपमा विमानस्थल परिचित बन्दै गएको स्थानीयको अनुभव छ।
सरकारी विज्ञापन निजी सञ्चार माध्यममा प्रसारण रोक: कति जायज?
विज्ञापनको न्यायोचित वितरण र कार्यक्षमताका आधारमा ‘लोककल्याणकारी विज्ञापन’ मोडेल अवलम्बन गर्नु उपयुक्त विकल्प हुन सक्छ।
हाम्राहरूले पालैपालो कुर्सी साट्नुहुन्छ!
बोलीपिच्छे जनताहरूलाइ ढाँट्नुहुन्छ, कति सहने हौ नहुने कुरा छाँट्नुहुन्छ। महँगो शक्ति प्रदर्शन गर्दै र झुक्याउँदै, हाम्राहरूले पालैपालो कुर्सी साट्नुहुन्छ।
राजनीतिमा ‘चटके’हरूको हाजिरी
राजनीतिको खुला मैदानमा झुलुक्क चटक देखाउन विभिन्न नाम र दल देखा पर्छन्। आधा वर्षअघि सम्पन्न स्थानीय निर्वाचनको सँघारमा पनि त्यस्ता पात्र देखिएका थिए। चटकेहरू नेपालको राजनीतिमा बेलाबखत हाजिर जनाउन लामो समयदेखि आइरहेका छन्।
पूर्वाधार ऊर्जामा कांग्रेस
नेपाली कांग्रेस सरकारले नीतिगत निर्णय लिने गरी ऊर्जा तथा पूर्वाधारका आर्थिक कार्यक्रम सञ्चालन गर्न १५ पृष्ठको ३३ बुँदे घोषणाका कार्यक्रमहरू बनाउन सिफारिस गरेको छ।
पीडाको चोमोलोङ्मा
गालाभरि रातै गुराँस फुलाएर आँखाभरि च्छ्योरोल्पा समेट्दै जाउलोको जोहोमा मधेस झरेकी शेर्पीनी दिदी कठै ! तातो हावामा निधारको पसिना सोहोर्दै मीठो सपना साँचेर बेचिरहेछिन् तीता बिखुमाहरू पाखनबेत, जिम्बु र टिमुरहरू ती सामानहरू जस्तै
बासी मान्छे
शिष्टताले कविता लेख्न छाडी र एकै पटक दुई जना पुरुषसँग प्रेम गर्न थाली । पहिलापहिला ऊ कविता लेखिसक्नुलाई ‘स्खलित’ हुनु हो भन्थी । कविताले दिने स्खलनको आनन्द आफूलाई बासी लाग्न थालेको उसले एउटा सार्वजनिक कार्यक्रममा बताएकी थिई । त्यसपछि उसले कविताकर्म चटक्कै छाडी र प्रेमको दुनियाँमा आफूलाई डुबाउन थाली । मोनोगामी अर्थात् एकनिष्ठता उसको सबैभन्दा अप्रिय काम हुन थाल्यो ।
पारुदिदी
मेरो शरीरमा इस्त्री लगाएको सर्ट देखेर स्कुलमा सबैको आकर्षण बन्न पुगेको थिएँ । सधैँ खुम्चिएको सर्ट लगाउने साथीले त्यस दिन अकस्मात इस्त्री दलेको सर्ट लगाएको देखेपछि सहपाठीहरु आश्चर्यचकित हुनु अनौठो थिएन । स्कुलमा प्रायः कोही पनि इस्त्री लगाएको डेस लगाउँदैनथे, एक–दुई जना थिए जो इस्त्री लगाउँथे तर तिनको कपडा पनि राम्ररी मिलाइएको हुँदैनथ्यो । पार्दीले मन लगाएर मेरो सर्टमा इस्त्री लगाइदिएकी थिइन् ।
झोराहाटमा कविताको झापड
‘मलाई कविता सुन्न खुबै मन पर्छ । तर, के गर्नु अचेलका कविताले मेरो गालामा झापड हान्नै सक्दैनन्,’ चैत १२ गते झोराहाट नाट्य केन्द्रमा आयोजना हुने कवि–गोष्ठीमा सहभागिता जनाउने सुरसारमा रहेकी ग्रामथान गाविस निवासी ७० वर्षीया कौशल्यादेवी खतिवडाले भनिन्, ‘सायद आधुनिक कविता भन्या यही होला ।