पुरुषबाटै अकालमा नारीहरू मर्छन् किन?
माता देवी शक्तिरूपा असल नाम पाए पनि, पुरुषबाटै अकालमा नारीहरू मर्छन् किन?

माता देवी शक्तिरूपा असल नाम पाए पनि, पुरुषबाटै अकालमा नारीहरू मर्छन् किन?
उता बाहिर हुरी चल्यो, यता मेरो मन जल्यो, हामी मिली सजाएको, मन-मन्दिर आज ढल्यो। दोष कसको कति थियो, हिसाब अब कसले गर्ने? आगो बाल्ने धेरै थिए, क्षति हाम्रो कसले भर्ने?
‘पहिले त गोरी हुनुहुन्थ्यो, अहिले के भयो?’ कार्यक्रम सकिँदै गर्दा आएको त्यो प्रश्न जिज्ञासा मात्रै थिएन, टिप्पणी पनि थियो।
मूर्ति बनी कुरिराख्छु आस्तिक भई आऊ तिमी, कि बनूँला भौतिकवादी नास्तिक भई आऊ तिमी। सबैलाई तिम्रो मेरो निकटता देखाउन, चुनाव चिह्न भै पर्खुँला स्वस्तिक भई आऊ तिमी।
रङ्गसित मित्रता र सद्भाव घोलीघोली, सबै जाति वर्ग मिली खेल्दा राम्रो होली। विकृति र भड्किलो यो साधन बन्नु हुन्न, समाजभित्रै नकारात्मक असर पर्छ भोलि।
हिँड्दा हिँड्दै थकित छु‚ हार मेरो होइन यो, नयाँ जोस र उर्जाले‚ फेरि उठ्ने तयारी हो।
तिमी मासु म हाड चर्म भएर त बाँचेका छौँ, तिम्रो तकदिर मेरो कर्म भएर त बाँचेका छौँ। यौटै रथका दुई पाङ्ग्रा वा सिक्काका दुई पाटा, यौटा ज्याला अर्को पर्म भएर त बाँचेका छौँ।
धेरै अग्लो माथ चाहे सगरमाथा चढ्न सकौं,सुन्दरीको साथ चाहे सुन जत्तिकै डढ्न सिकौं।
राम्रो लाग्छ विवाहमा पञ्चैबाजा बजाएको, वर र वधू सिँगारेर मण्डपसँगै सजाएको, समयको परिवर्तन यसमा पनि देखेँ थोरै, वधूभन्दा अझ धेरै वरचाहिं लजाएको।
घरिघरि हराउने, आफन्तीलाई सताउने, हाम्रो माया लत्याउने, परदेशीलाई पत्याउने।
सबैलाई सधै एउटै प्यारो लाग्छ भन्ने छैन, वृद्ध भत्ता बुझेका दिन परिवारमा वृद्ध प्यारो।
मनमुटु गाँस्ने भन्दै भ्रमै मात्र छर्क्यौ किन? एकान्तमा भेट्ता पनि नजरबाट तर्क्यौ किन? पूरा गर्न नसक्नेको बाचा खै के पत्याउँ म, आकाश छुन हिडें भन्थ्यौ धुरीबाटै फर्क्यौ किन?
चखेवाको जोडी जस्तै जीवन ज्यून मन छ भने चुनावभन्दा अगाडिका नेता जस्तै बन प्रिय।
पर्खौं माया एक रात, अग्राख कतै पलाउँछ कि, करुणाले हाम्रो प्रीति, दुबोसरी फैलाउँछ कि!
मेरो मातृभूमि भन्दै सबै अघि सर्ने, राम्रो पार्ने निहुँ गरी लुछाचुँडी गर्ने। आफू मात्र असल ठान्ने नियति भो सबको, थाहै हुन्न कसैलाई मैले केके गर्ने।
