हिमाल र हिउँरानी
म त हिउँरानी तिमीहरूकै काखबाट पग्लिएर झरेकी हुँ, मलाई रुन पनि सुहाउँछ किनकि पग्लिएकी मनमा आँसु पनि पग्लिएको हुन्छ।

म त हिउँरानी तिमीहरूकै काखबाट पग्लिएर झरेकी हुँ, मलाई रुन पनि सुहाउँछ किनकि पग्लिएकी मनमा आँसु पनि पग्लिएको हुन्छ।
तिम्रा नयन हेर्दा नदीहरू बग्न लाज मान्छन्, चन्द्रमा आफ्नो उज्यालो तिम्रो अनुहारसँग तुलना गर्न डराउँछ।
ऊ नफुलेको फूल हो, उसलाई फुलाउने कुनै वसन्त आएन, उसलाई चुम्ने कुनै भमरा आएन, त्यसैले त ऊ , पर बसेर फुलिरहेको फूलमा झुम्मिरहेका भमराका नृत्य हेरिरहेको छ।
तर हुलाकी दाइको अवस्था कहिल्यै फेरिएन, सिंहदरबारको दुरविनमा कहिल्यै देखिएन हुलाकी दाइको झुपडी
एकदिन अचानक ऊ नरहेको खबर आयो। बल्लतल्ल उसको लास झिकाइयो।
केही गुनासो छैन चटक्क छोडी जानेहरूसँग, धेरै रुनु छैन सुटुक्क मन चोरी लानेहरूसँग।
देशभरि आगो बल्दा मन कति जल्यो होला, हातपाउ बिलाई गए तन कति गल्यो होला।
म मरे पनि,मेरा प्यारा साथीहरू सधैं बाँचिरहनु! आफ्नो र घरपरिवारका लागि, समाज र मातृभूमिको खातिर, सपना पूरा गर्न पसीनाको पूजा गरिरहनु।
आफ्नोभन्दा धेरै सन्तानको माया हुन्छ यहाँ, साँच्चै तिमीले हामीलाई माया लाएनौ भने के होला।
