१९ पुस २०८२ शनिबार
image/svg+xml
कला/साहित्य

संवेदनहीन समवेदनाहरू

कविता

परदेशमा रहेका खसमको याद

महिनौं/वर्षौ नदेखेको /नभेटेको

मुग्लानपारिबाट आएको सन्देश

प्रेमले भरिएका शब्दहरू

मायाको चिनो हुन्थे

सिरानी र पत्रको आलिगनमा जीवनभर कुर्ने पत्नीको

अदृश्य विश्वास, आत्मिय र भरोसामा

जिन्दगीभरको सम्बन्ध बाँधिएका हुन्थे

सातुसामल पोको पारेर

छोराछोरीलाई शहर पसाएका

बाआमाहरू

मीठोमसिनो पाकेको दिन

हरेक गाँसमा माया र स्नेह भर्थे

चाउरिएका मुहारमा

ढोगप्रणामको सन्देशले

औंसीको रातमा पूर्ण चन्द्रमा उदाउँथ्यो

वेदना, पीर र दुखहरू

सुस्केराहरूको हावामा हराउँथ्याे

आशीर्वाद, प्रेम र ममता

खहरे उर्लेसरी छातीभरि उर्लन्थ्यो

कागजको चिर्कटोमा

सन्तानको उपस्थितिको अनुभूति

फूलको असीम सुवासझैं मग्मगाउँथ्यो

हुलाकी दाइको पदचाप र छाया

साइकलको घण्टी

एकादेशका कथा भएका छन्

विद्युतीय पत्रको युग आएको छ

जसरी हराएका

हुलाकीका पदचाप, छाया र घण्टीहरू

उसैगरी हराएका छन् भावनाहरू

संवेदनहीन समवेदनाहरू पोखाएर

संवेदनशील देखाउने कथाहरू लेखिंदै छन्।

- लक्ष्मी श्रेष्ठ 'रेशमी     

प्रकाशित: १४ भाद्र २०८२ १३:१९ शनिबार

खुशी 0 %
दुखी 0 %
अचम्मित 0 %
हास्यास्पद 0 %
क्रोधित 0 %
अर्को समाचार
Download Nagarik App
Download Nagarik App