आश्वासन
म भानुक्तको ठूलो प्रंशसक हुँ। उहाँका कुनै पनि कार्यक्रम छुटाएको छैन तर उनलाई आदिकवि भनेर कसले भनेको मलाई याद भएन हजुरलाई छ भने भनिदिनुस् न।

बराबरमा एउटा कुकुर बाटो नछोडेर अनुसाशित रूपमा हिंडिरेको छ।
म भानुक्तको ठूलो प्रंशसक हुँ। उहाँका कुनै पनि कार्यक्रम छुटाएको छैन तर उनलाई आदिकवि भनेर कसले भनेको मलाई याद भएन हजुरलाई छ भने भनिदिनुस् न।
दुवै जना छुट्टा छुट्टै स्कुलका शिक्षक। आफ्नो राम्रो घर बनाएका थिए। सबै कुरा घरमा अनुसाशित हुन्थ्यो तर प्रकाशको सिग्रेट पिउने बानी थियो।
सर! सबैले मन लगाएर काम गरे पो विकास हुन्छ। सबै आआफ्नै धुनमा छौं अनि प्रगति कसरी हुन्छ!
हाकिमले रिसाएझैँ गर्दै भने, "आफूसँग पक्का प्रमाण नहुँदासम्म प्याच बोल्नु हुँदैन बुझ्यौ कि नाइँ?"
सोच्दै नसोची प्याच भनिहाले, माफ गर्नुहोला चित्त दुखेको भए हाडबिनाको चिव्रो यस्तै हुन्छ।
महेश म दिन दिनैको झगडाबाट आजित भएर तिमी र तिम्रो घरबाट धेरै टाढा जाँदै छु।
विभिन्न राजनैतिक पार्टीहरूले त्यो बस्तीलाई प्रयोगशालजस्तै बनाउँदै आएका छन्।
एउटा टाढाको नाता पर्ने राजधानीमा छ उसैले आइज कतै काम लगाइदिउँला भनेको थियो।
भागमा जति थियो आमाको प्यार पाएकै हो, हजुरले गरेको अरूलाई झैँ सुसार पाएकै हो।
बिहान म तिम्रो आमालाई लिन वृद्धाश्रममा गएको थिएँ। तिमीले मलाई जति ढाँटे पनि मलाई सबै थाहा थियो।
त्यसो भए एकजनाको भविष्यको चिन्तामा धेरैको भविष्य दाउमा राख्न मिल्दैन।
"अनि आमालाई कस्तो छ अचेल? अहिले त सञ्चै देखिनुभाको छ।" रञ्जितले आँगनीमा बसेकी आमातिर हेर्दै भन्यो।
तर सर! सहिदको अनुहारसँग मेल नखाने शालिक राखेर के फाइदा? जनताबाट विरोध पनि हुन सक्छ।
