ला! आमा।
खाेई हाम्राे परिश्रम?
हाम्राे पसिना?
मिहेनतले बनाएकाे घर
दुःखले जाेडेकाे मिठाे खाना
अनगिन्ती समय लगाएर
उठाएकाे चाका (भण्डार)
खै ? आमा !
हाम्रा कलिला वंशहरू
संसार डुलेर हेरेकाे छु
फूलहरूकाे रंग
रंगसँगै खाेजेकाे छु
मिठाे रसहरू
तिमी र बाहरूलाई खुवाउन
म र हामी
जंगलमा बास बसेकाे छाैँ
रुखमा हराएकाे छाैँ
बगैँचाहरू चाहारेकाे छाै
प्रत्येक बाेट हैन
थुङ्गाहरूकाे केस्राकेस्रा केलाएकाे छाैँ
पर्यावरण, प्रकृति
र सन्तुलनका लागि
फूलहरू खेलाएकाे छाैँ
तर खै? आमा
हाम्राे भविष्यहरू
खै हाम्रा खानाहरू
खै हाम्रा नानाहरू
खै भाइबहिनी सानाहरू
हामीले सञ्चित गरेकाे
सुरक्षित राखेकाे
हाम्राे सम्पति
खै ? आमा !
खै?
प्रकाशित: २९ असार २०८३ ०८:१५ सोमबार
