विरेन्द्र सुवेदी

जाऊँ भन्छु छैन कहीँ जाने ठाउँ अझै मेरो,

यसै भत्किनु थियो मन भत्काऊ अझै मेरो।

जति दिन्छौं चोट गनीगनी सहन सक्छु तर,

बिन्ती छ पुरानो घाउ नबल्झाऊ अझै मेरो।

सक्या छैन सपना लास घाटमा पर्खिरहेछ,

सक्छौ त चितामा आगो लगाऊ अझै मेरो।

छोडेको छु परिस्थितिसँग डराउन अचेल,

छिर्के लगाइदेऊ बदनाम गराऊ अझै मेरो।

बिनाकारण सजाय नदेला कानुनले पनि,

गल्ती देखाऊ अपराधी जनाऊ अझै मेरो।

 –पाँचथर।