भोटेकोशीमा बाढी आएको एक साता बितिसक्दा पनि प्रभावित क्षेत्रको जनजीवन कष्टकर नै छ।

बुधबार नुवाकोटको विदुरस्थित उर्लँदो त्रिशूली नदीको भेलमाथि बाढीपीडितहरू अस्थायी केवलमा झुन्डिएर ज्यान जोगाउँदै सुरक्षित स्थानतर्फ सरिरहेका थिए। नेपाली सेना र स्थानीय बासिन्दाले उनीहरूलाई तारबाट तानेर वारपार गराइरहेका थिए।

विनाशकारी बाढीले सडक र पक्की पुलहरू बगाएपछि नेपाली सेनाले विदुरमा करिब २५० मिटर लामो अस्थायी ‘जिपलाइन’ निर्माण गरेको छ। यही जिपलाइन अहिले सञ्चार र यातायातविहीन बनेका बाढीपीडितका लागि जीवनरेखा बनेको छ।

नदीको किनारमा भेला भएका सर्वसाधारणहरू आफ्नो पालो पर्खिँदै निराश र हतास मुद्रामा उभिएका थिए। तत्काल उपचार, औषधि, खाद्यान्न र अत्यावश्यक सामग्री चाहिनेहरूलाई प्राथमिकताका साथ नदी पार गराइएको थियो।

‘मेरो घर बाढीले लग्यो, परिवार आश्रयस्थलमा छ,’ गत भदौ १० मा बाढी आएलगत्तै एम्स्टर्डमबाट नेपाल फर्किएका ४४ वर्षीय सेफ सुजनले सुनाए। हेलिकप्टरको व्यवस्था गर्न नसकेपछि उनी आफ्नी श्रीमती, दुई सन्तान र वृद्ध आमालाई भेट्ने आशमा यही जिपलाइन तर्न खोला किनार आइपुगेका थिए।

भोटेकोशी र त्रिशूली नदीमा आएको यस विनाशकारी बाढीले नेपाल र चीनको तिब्बत क्षेत्रमा गरी १ हजार २०० भन्दा बढी मानिसको ज्यान लिइसकेको छ भने ४ हजार ८०० भन्दा बढी अझै बेपत्ता छन्।

उद्धारकर्ताहरूले अझै पनि जीवित र मृतकको खोजी गरिरहेका छन् भने हेलिकप्टरमार्फत खाद्यान्न, अस्थायी पाल र औषधि वितरण भइरहेको छ।

त्रिशूलीमा अलपत्र परेकी ३१ वर्षीया ज्यालादारी मजदुर देवी माझी आफ्नो तीन वर्षीय छोरालाई च्यापेर जिपलाइन तर्न आइपुगेकी थिइन्। ‘म मेरो गाउँ फर्केर श्रीमान् र अरू दुई छोराछोरीलाई भेट्न चाहन्छु,’ उनले भनिन्।

४० वर्षीय भीष्म भट्टका लागि भने पालो पर्खिने समय पनि थिएन। उनकी आमा तुलकुमारीलाई रातिदेखि श्वासप्रश्वासको समस्या देखिएको थियो र घरमा अक्सिजन पनि सकिएको थियो। ‘हामीले जसोतसो उहाँलाई जिपलाइनमा राखेर वारि ल्यायौं र अस्पताल पुर्‍यायौं,’ उनले राहतको सास फेर्दै भने।

नेपाली सेनाका अनुसार बाढी प्रभावित त्रिशूली नदी क्षेत्रमा निर्माण गरिने योजना रहेका पाँचवटा अस्थायी केवल (जिपलाइन) मध्ये यो पहिलो हो। सडक सञ्जाल नजोडिँदासम्म यही जिपलाइनमार्फत अत्यावश्यक सामग्री ढुवानी र मानिसको उद्धार गरिने सेनाले जनाएको छ।