कुनै पनि चुनावी माहोलमा प्रायः तीव्र प्रतिस्पर्धा र शत्रुताको भावनाले ओतप्रोत हुन्छ। उम्मेदवारहरू एकअर्कासँग प्रत्यक्ष भेटघाट गर्न डराउँछन्। संवादको अवसर कम हुन्छ र अक्सर राजनीतिक मैदान ‘सुनसान युद्धक्षेत्र’ जस्तो देखिन्छ।

तर, यस पटक जुम्लामा फरक दृश्य देखिएको छ। जहाँ प्रतिद्वन्द्वीबिच फोन संवादले मतदातासम्म सन्देशको पुल निर्माण गरेको छ। नेकपा एमालेका प्रत्यक्षतर्फका उम्मेदवार शान्तिलाल महत जुम्लाको हिमा गाउँपालिका–५, बुअ गाउँ पुग्दा नेपाली कांग्रेसका उम्मेदवार दीपबहादुर शाहीलाई फोन गरेर मत माग्न पुगेका थिए। यस अनौठो अभ्यासले स्थानीय निर्वाचन संस्कारमा नयाँ आयाम थपेको सुनिन्छ।

फोन वार्तामा महतले भने, 'म तपाईंको गाउँमा आइपुगेको छु, भोट माग्न। तपाईंले भोट मागिदिनुपर्‍यो।' समान अनुभव र राजनीतिक समझदारी भएका शाहीले जवाफमा आफ्ना दृष्टान्तहरू प्रस्तुत गरे। उनले भने, 'जुम्लाले सांसद दोहोर्‍याउँदैन। नेकपाका नरेश भण्डारी एकपटक संविधानसभा र प्रदेशसभामा मन्त्री भइसकेका छन्, र राप्रपाका ज्ञानबहादुर शाही सांसद भइसकेका छन्। यसपालि मतदातासँग सहानुभूति र समझदारीपूर्वक मत माग्नुहोला।'

फोन संवादमा शाहीले महतलाई दाजु भन्दै स्वागत गरे। महतले सानो हाँसोसहित आफ्नो उपस्थितिलाई परिवारसम्म जोडेर व्याख्या गरे। 'घरमा जाउँ भनेको कोही रहेनन्। बहिनीलाई पनि देखिन्,तपाईंमार्फत एक-एक मत मागे।'

यसरी हास्य र सम्मानको मिश्रणमा वार्ता समाप्त भयो। यो सामान्यतया असम्भव देखिने कार्यले प्रचारप्रसारमा संलग्न नेता–कार्यकर्तालाई मात्र उत्साहित बनाएको छैन, स्थानीय मतदातामा पनि राजनीतिक प्रतिस्पर्धा सभ्यता, मित्रता र समझदारीसँग अघि बढ्न सक्ने विश्वास जगाएको छ। स्थानीयले भने, 'यो अभ्यासले देखायो कि चुनाव केवल मतको होड होइन, मूल्य र आदरको पनि हो। उम्मेदवारबीचको संवादले मतदातामा आशा र विश्वास बढाउँछ।'

स्थानीय भन्छन्, 'स्थानीय निर्वाचनमा उम्मेदवारबीचको सकारात्मक संवादले मतदातामा राजनीतिक परिपक्वता र समझदारीको संकेत दिन्छ। जुम्लामा भएको यो घटना केवल मत माग्ने अभ्यास होइन, यो लोकतन्त्रको संस्कार र सामाजिक शिक्षा हो।'

जुम्लामा देखिएको यो ‘मत माग्ने मित्रता’ भविष्यका चुनावमा उम्मेदवारहरूबीचको प्रतिस्पर्धालाई सम्मान, संवाद र समझदारीसँग अघि बढाउन सक्ने मार्गदर्शन बनिरहेछ।