भरिया-१
आखिर
सबैसबै त भरिया हुन् यो संसारका
कोही नून बोक्छन्
कोही ऊन बोक्छन्
कोही सुन बोक्छन्
कोही सिमाना बोक्छन्
कोही सँसार बोक्छन्
अन्त्यमा जीवनको सबै भारी बिसाएपछि
सकिन्छन् र मिल्छन् माटोमा।
भरिया-२
भरियाहरू
भारी बोक्दैनन्
भारीभन्दा गह्रुँगो बाटो बोक्छन्
बाटोभन्दा लामो दु:ख बोक्छन्
भरियाहरूलाई
घामले पोल्न पनि सक्तैन
जूनले छोप्न पनि सक्तैन
नदीको बहाब त सकिन्छ कतै गएर
भरियाको वेगलाई, कसैले रोकेर रोक्न सक्तैन।
भरिया-३
उसले मलाई
भारी बोक भन्यो, बोकिदिएँ
अलिपर गएपछि हेरेँ
उसले पनि बोकेको रहेछ अर्कै भारी
भारीको
रूप मात्र फरक रहेछ
रंग मात्र फरक रहेछ
तौल र आयतन मात्र फरक रहेछ
बोक्न त सबैले
केही न केही बोक्नै पर्ने रहेछ
कसैले सामान बोक्छन्
कसैले साहस बोक्छन्।
भरिया-४
हिँडन त जो पनि हिँडछ
जो जीवनलाई बोकेर रमाउन सक्छ
जो संसार बोकेर हँसाउन सक्छ
उ पो हो साहसी, उ पो महान।
भरिया-५
मैले ट्रेल पार गरिरहेको बेला
मेरो पिठ्यौमा थियो
मेरो वजनभन्दा धेरै गुना बढीको भारी
त्यहीँ भेटेँ कमिला
उसले पनि बोकिरहेथ्यो
उसको पिठ्यौमा नअटाउने भारी
अलि पर भेटियो माहुरी
उ त ओसारिरहेथ्यो भारी
र चखाइरह्यो हामीलाई सुस्वादु मह
भारी बोक्न अल्छी मान्ने
कयौँ हुल भोकै मान्छेहरू
भारीको खोजीमा भौँतारिरहेछन्
भारी सबैका लागि
मीठो प्रार्थना भएको छ।
भरिया-६
सम्झ
भारी सकियो, कि जीवन सकियो
आमाको गर्भको भारीमा झुण्डिएर जन्मेका थियौ तिमी
बाआमाको पोल्टो र टाउकोको भारी सकेर
हुर्केका हौ कुनै बेला
जीवनभर
मुठी, पिठ्यौ, खोकिला, काख, काँध र मुटुमा
बोकिरह्यौ कुनै न कुनै भारी
जब सकियौ कुनै दिन
बोकायौ कसैलाई आफ्नै भारी
र बन्यौ जमिनमाथिको एक मुठी खरानी।
प्रकाशित: ६ वैशाख २०८३ १०:३६ आइतबार
