फिफा विश्वकप २०२६ को उद्घाटन खेलमा सह–आयोजक मेक्सिकोले विजयी सुरुआत गर्यो। मेक्सिकोले दक्षिण अफ्रिकालाई २–० ले पराजित गर्दा तीनवटा रातो कार्ड देखाइएको थियो।

विश्वकपको खेलमा तीन वा सोभन्दा बढी रातो कार्ड देखिएको यो सातौं पटक हो भने उद्घाटन खेलमा भने पहिलो पटक हो।

उद्घाटन खेलमा दक्षिण अफ्रिकाका याया सिथोले र थेम्बा ज्वानेलाई रातो कार्ड दिइयो भने मेक्सिकोका सेजर मोन्टेसलाई इन्ज्युरी समयमा आउट गरियो।

रूस र कतारमा भएको विश्वकपमा सम्पूर्ण प्रतियोगितामा केवल चारवटा रातो कार्ड मात्र दिइएको थियो। २०२६ को प्रतियोगितामा भने पहिलो खेलमै तीन रातो कार्ड दिनुले प्रश्न उठाएको छ।

२० वर्ष अगाडि एउटै खेलमा चार खेलाडीलाई रातो कार्ड दिइएको थियो। २५ जुनमा पोर्चुगल र नेदरल्याण्ड्सविचको खेलमा १६ एल्लो कार्डसहित चार रातो कार्ड दिइएको थियो। उक्त सिजनमा फाइनलसम्म २८ खेलाडीले रातो कार्ड पाएका थिए।

२०२६को पहिलो खेलले पनि २००६को उक्त खेलको झल्को दिएको र  ती दिनहरूमा फर्कन लागेको पो हो कि भनेर प्रश्न खडा भएको छ।

कहिलेकाहीँ रातो कार्डहरू जायज हुन्छन्

२०१७ मा पियर्लुइगी कोलिनालाई फिफाको नयाँ रेफ्री प्रमुखको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो। यसले एकदमै फरक युगको सुरुवात गर्‍यो।

कोलिना प्रायः दुवै टोलीका लागि निर्णयहरूले कसरी न्याय गर्नुपर्छ भन्ने बारेमा सोच्छन्। खेलाडीहरूले रातो कार्ड पाउन लायक केही गल्ती नगरेसम्म मैदान मै बस्न पाउनुपर्ने उनको धारणा थियो। उनको नेतृत्वमा पेनाल्टी दिइएपछि गोल गर्ने अवसर (डोग्सो) अस्वीकार गर्ने कानूनलाई धेरै खुकुलो पारिएको छ। अब रातो कार्ड पाउन धेरै गाह्रो छ।

त्यसैले उनले पदभार ग्रहण गरेपछि २०१८ र २०२२ को विश्वकपमा केवल चारवटा रातो कार्ड देख्नु कुनै अचम्मको कुरा होइन।

प्रतियोगिताको सुरुमा रेफ्रीले प्रायः स्वर सेट गर्ने गरेको देखिन्छ देखिन्छ। कहिलेकाहीँ रातो कार्डहरू केवल जायज हुन्छन्। हिजोको खेलमा ब्रायन गुटिएरेजलाई फाउल गरेको कारण सिथोललाई बर्खास्त गर्नु रेफ्री विल्टन साम्पाइओको लागि एक साधारण निर्णय थियो।

मेक्सिकोका आक्रमणकारी मिडफिल्डर गोलमा अगाडि बढिरहेका थिए। सिथोलले उनलाई तल झार्ने उद्देश्य राखेका थिएनन् होला, तर उनले त्यसो गरे। दक्षिण अफ्रिकी खेलाडीले आफ्नो विपक्षीलाई गोल गर्ने स्पष्ट अवसरबाट वञ्चित गरेकोमा कुनै शंका छैन।

दोस्रो आउट भने धेरै विवादास्पद थियो। जुन भिडियो सहायक रेफ्रीले हिंसात्मक आचरणको लागि समीक्षा गर्दा ज्वेनलाई दिएको थियो। ज्वाने र रोबर्टो अल्भाराडोबीच भनाभन भयो, त्यसपछि मेक्सिकन खेलाडी मैदानमा लडे र टाउको समाते।

सुरुमा घटना सामान्य झगडाजस्तो देखिएको थियो। तर भिडियो सहायक रेफ्री (भिएआर) का कोलम्बियाली अधिकारी निकोलस ग्यालोले रेफ्री विल्टन साम्पाइओलाई पिचसाइड मनिटरमा रिप्ले हेर्न आग्रह गरे।

साम्पाइओलाई मनिटरमा रिप्ले देखाइँदा के भयो भनेर बुझ्न गाह्रो भयो। रिप्ले हेर्दा मुख्य प्रश्न यही थियो—के ज्वानेको हात वास्तवमै अल्भाराडोको टाउकोमा लागेको थियो? यदि लागेको थियो भने, त्यो संयोगवश भएको थियो वा जानाजानी हात चलाइएको थियो?

हिंसात्मक व्यवहारको मूल्याङ्कन गर्दा रेफ्रीहरूले मुट्ठी बाँधिएको छ कि छैन भन्ने कुरालाई पनि हेर्छन्। यो अनिवार्य आधार नभए पनि आक्रामकताको एउटा संकेत मानिन्छ।

यस घटनामा ज्वानेले अल्भाराडोको टाउकोको छेउमा खुला हातले छोएको देखिन्थ्यो, मुट्ठी बाँधेर प्रहार गरेको होइन।यो असाधारण रूपमा गलत निर्ण देखिन्छ।

पियर्लुइगी कोलिनाले भिडन्तमा मुख छोप्ने र निर्णयको विरोधमा मैदान छोड्ने खेलाडीहरूलाई रातो कार्ड दिने व्यवस्था गरेका छन्। उनी सेट–पिसहरूमा गोल ब्लक गर्न निषेध गरिएको पनि चाहन्छन्।