गुराँस र उत्तिसको प्रेम (फोटो फिचर)

बुधबार, १६ जेठ २०७५, १४ : ४६ शोभा ज्ञवाली  | @GyawaliShova

वैशाखको मध्यमा म पारिवारिक भ्रमणका क्रममा संखुवासभास्थित पाथिभरा मन्दिर पुगेकी थिएँ । हुन त काठमाडौँबाट सुरु भएको सडकयात्रा एकैचोटि संखुवासभा पुग्नु असंगत देखिएला तर यस असंगतको कारण छ, गुराँस फुल्ने याममा म पुगेकी थिएँ र त्यो यति मनोरम थियो कि गुराँसकै कथाबाट यात्रा वर्णन अघि बढाउन मन लाग्यो ।

गुराँसे डाँडा पुग्दा हरकोही त्यहाँ टक्क अडिन्छ, फूल हेर्न होइन, सम्पूर्ण प्रकृतिको सुन्दरता खुलेको हेर्न । संसारका केही अनुपम सौन्दर्यका खानी छन्, जस्तो हल्यान्डमा ट्युलिप फूल, जापानको साकुरा अनि हाम्रो नेपालमा गुराँस ! यसअघि मैले गुराँसे डाँडोको ख्याति नसुनेको होइन तर त्यहाँ पुग्दा भने प्रकृतिले रातो, नीलो, गुलाबी रङले एकअर्कालाई छ्यापेर खेलिरहेको छजस्तो लाग्यो।

लालीगुराँस वनको आकर्षणको केन्द्र बन्न पुगी । समयक्रममा यति सुन्दर देखिने लालीगुराँसलाई आफूले त्यति उपेक्षा गरेकामा उत्तिस खिन्न भयो । उसले पछुतो मान्यो र लालीगुराँससँग माफी माग्दै भन्यो, ‘मैले तिमीलाई चिन्न सकिनँ, मलाई माफ गरिदेऊ । तिमीलाई म अति मन पराउँछु । मलाई पनि तिमीसँगै हुन मन छ ।’
लालीगुराँसले भनी, ‘त्यो समय बितिसक्यो । पुराना कुरा छाडिदेऊ ।’

यस्तो सौन्दर्यले ओतप्रोत भएपछि नै सायद मानिसहरुलाई अद्भूत कथा फुर्ने गर्छ । मैले त्यस्तै कथा सुनेँ–
एक दिन हुर्कंदै गर्दा लालीगुराँसलाई उत्तिस अत्ति मन प¥यो । हुन पनि यौवन सुरु भएपछिको वसन्त याममा जुन हरियोपनले उत्तिसलाई छोप्छ, त्यसले लालीगुराँशलाई आफू पनि त्यस्तै हरियो हुने रहर पलाएको हुँदो हो । आफू हरियो हुन नसके पनि उसको हरियोपनामा आफू रमाउन खोजेकी हुँदी हो । एक दिन लालीगुराँसले उत्तिसलाई भनी, ‘म तिमीलाई प्रेम गर्छु, म तिमी नजिक हुन चाहन्छु।’

लाली गुराँस सय ठाउँमा बाङ्गिएकी थिई, हेर्दैकी अनाकर्षक रुख थिई । यस्तोमा उत्तिसले उसको खिल्ली उडायो र भन्यो, ‘तिमीजस्तो काली, अख्रक्क परेकीले मजस्तो आकर्षकलाई प्रस्ताव राख्ने आँट कसरी गर्यौ?’

समय बित्यो, केही समयमै लालीगुराँसमा कोपिला पलायो, फूल्यो र ढकमक्क भयो । लालीगुराँसको सौन्दर्यले पूरै वन रङ्मङियो । लाली गुराँस वनको आकर्षणको केन्द्र बन्न पुगी । समयक्रममा यति सुन्दर देखिने लालीगुराँसलाई आफूले त्यति उपेक्षा गरेकामा उत्तिस खिन्न भयो । उसले पछुतो मान्यो र लालीगुराँससँग माफी माग्दै भन्यो, ‘मैले तिमीलाई चिन्न सकिनँ, मलाई माफ गरिदेऊ । तिमीलाई म अति मन पराउँछु । मलाई पनि तिमीसँगै हुन मन छ।’
लालीगुराँसले भनी, ‘त्यो समय बितिसक्यो । पुराना कुरा छाडिदेऊ ।’

लालीगुराँसको अस्वीकृतिले उत्तिसलाई पर्नु पीडा पर्यौ। ऊ एउटा ठूलो भीर छेउ गयो र आत्महत्या गर्न भनी हाम्फाल्यो । तर ऊ भीरको एक कुनामा अड्कियो । त्यसपछि उत्तिस भीरको मुनिमुनि र त्यसको ठीक माथिमाथि गुराँस फुल्छ रे !

यस्तो लाग्यो, उत्तिस र लालीगुराँस यतिबेला पनि टाढैबाट एकअर्काप्रति मुग्ध हुँदै माया गर्दैछन् । त्यही मायाले प्रकृति मनोरम भएको हुँदो हो !
०००
यस्तै सुन्दरताले भरिभराउ छ नेपाल । जो प्रकृतिप्रेमी छ, प्रकृतिका कथा बुझ्छन्, प्रकृतिलाई चिन्छन्, उनीहरु यहाँबाट मुक्त हुनै चाहँदैनन्, छाडेर जान चाहँदैनन् । कैयौँ यस्ता विदेशी छन्, जो आफ्नो जन्मभूमि भन्दा यहाँ रमाएका छन् ।
यहाँ रमाउनुमा नेपालीको अतिथि देवो भवः भनेर मनैदेखि सत्कार र सम्मान गर्ने बानी, मठमन्दिरको खानी र यस्तै प्रकृतिले लोभ्याउने प्रभृत्ति कुरा होलान् । यस्तै कतिपय कुरा हामीले नघुमी गुमाइरहेका हुन्छौँ । त्यसैले  मौका पाउनेबित्तिकै स्वदेश होस् या विदेश म यात्रामा निस्किहाल्छु । यस पटक हामी सडकबाटै राजधानी काठमाडौँबाट सिन्धुली हुँदै मिर्चैया, सखडामाई, कोसी ब्यारेज, धरानसम्म पुगेका थियौँ ।

इटहरीबाट उत्तर लाग्दै गर्दा धरानसम्म बाटाभरि गुलमोहरको फूल जताततै देखियो । पूर्वी तराईमा यतिबेला गर्मी चढिसकेको थियो र यस्तो प्रचण्ड गर्मीमा पनि सडकको वारिपारि फुलेको गुलमोहरमा सर्वसाधारण रमाइरहेको दृश्य देखियो।

बाटोमा यात्रा गर्दैरहँदा अघिल्लो पटक भन्दा बढी आँप फल्न थालेको हो कि जस्तो लाग्यो । कहीँकतै आँपका बोट फलले लच्केका देखेँ ।

धरान पुग्दा गर्मी अझ चरक्क चर्किएजस्तो भान भयो मलाई । त्यसपछि केहीबेर पनि थकाई नमारी हामी हिलेतर्फ लाग्यौँ । करिब २० मिनेटको गाडी यात्रामा नै हामी भेडेटारमा पुग्दा हामीले बेग्लै वातावरण पायौँ । त्यहाँ यति शितल अनुभव ग¥यौँ कि केही मिनेटअघिसम्म हामीलाई हपहपी गर्मी भइरहेको थियो भन्ने कुरामा विश्वास नै लागेन । यो हो, हाम्रो देशको विशेषता । यही हो, विदेशीहरु पनि हुरुक्क हुने कुरा !

भेडेटारको रमाइलो कुरा, एकै छिनमा बादल आएर छोप्ने र चिस्यान ह्वात्तै बढाइदिँदोरहेछ । बादल पनि केही क्षण मात्र टिक्ने र केही क्षणमा न्यानो घामको स्वाद पाइने ! यस्तो आनन्दमय अवस्थामा रमाउनेको भेडेटारमा कुनै कमी थिएन । हरकोहीले क्यामेरा ते¥स्याएर मनोरम बादलले डाँडो छोपेको र छोडेको दृश्य खिचिरहेका थिए । केही समयभित्रै यो ठाउँ छाड्नुपर्ने अवस्था आयो र मन नलागीकनै हामी धनकुटातर्फ लाग्यौँ ।

धनकुटातिरको बाटो भने अलि फराकिलो, सफा, पिच पनि नफुटेको पाउँदा खुसी लाग्यो । यस्तो दृश्य अन्यत्र निकै दुर्लभ हुन्छ । बेलायती सरकारको सहयोगमा निर्मित यो बाटो वर्षौं भइसक्दा पनि टिकाउ देख्दा मलाई मुङ्लिङ, नगरकोट र ककनीका टाटेपाङ्ग्रे सडक याद आएर चसक्क घोच्दै जान्थे।

काठमाडौँ वरिपरिका बाटोघाटो यत्तिकै सुन्दर, टिकाउ हुन्थे भने छोटो समयका लागि काठमाडौँ आउने पर्यटकले राम्रो अनुभूति बटुल्दै जान्थे होलान् ! यस्तै सोचेर अघि बढ्दै जाँदा हरिया रुखले छोपेको पहाडको सुन्दरतामा मख्ख पर्दै हामी अघि बढ्यौँ र पुग्यौँ हिले बजार ।

धनकुटा बजारभन्दा १३ किमि वर नै रहेको एउटा सुन्दर बस्ती लाग्यो मलाई । प्रकृतिले सिँगारेको यस बजारले हामीलाई यति मोहित पार्यो कि बास बस्नका लागि यही ठाउँ रोज्यौँ। भोलिपल्ट ब्रेकफास्टपछि हामी धनकुटाको चियाबगान पुग्यौँ । उद्योगपति सुरज वैद्यको यो चिया बगान अर्को मनोरम क्षेत्र रहेछ । घुम्दै गर्दा दिन मिलिक्कै बितेको पत्तै नहुने ! त्यसैले हामी हालै प्रधानमन्त्री केपी ओलीले उद्घाटन गर्नुभएको होराइजन माउन्टेन रिसोर्ट हेर्दे अर्को दिन वसन्तपुर हुँदै तीनजुरे गयौँ । पाथिभरा देवीको दर्शन गर्यौ। संखुवासभाको यो मन्दिर अति प्रसिद्ध मन्दिर हो भन्ने कुरा त सबैलाई थाहा भएकै कुरा हो । मन्दिरको दर्शनपछि हामी गुराँशे डाँडा पुग्यौँ । र, जुन प्रभाव पर्यो, त्यसको वर्णन त मैले माथि गरिहालेँ ।

यहाँ एक साथ चौँतीस प्रजातिका गुराँस फुल्दा रहेछन् । एक साथ यस्ता गुराँश फुल्दा ती अतुलनीय र मनमोहक दृश्यमा परिणत हुँदोरहेछ । यो दृश्य कति मनोरम थियो भने त्यहाँ बसुञ्जेल मानिसलाई भोक न भकारी शोक न सुर्ताको अवस्था सिर्जना हुँदोरहेछ!

तीन दिनमै हामीले नेपालको पूर्वोत्तर भेगका प्रख्यात केही ठाउँ घुम्यौँ, त्यो पनि थोरै खर्चमा। काठमाडौँ उपत्यकामा पस्दा एक किसिमको मन नै नरमाइलो हुने ! घुमघामले हामीलाई जुन ऊर्जा र उत्साह थप्छ, काठमाडौँको धुलो, धुवाँ, खाल्डाखुल्टीले अत्यास थप्दोरहेछ । तर के गर्नु ? घर नै काठमाडौं, व्यवसाय पनि काठमाडौँमा भएकाले फर्कनै पर्ने, यहीँ जसोतसो आफूलाई अनुकूल बनाउनै पर्ने ! जसरी काठमाडौंबाहिर जाँदा मन खुसी हुन्छ, फर्कंदा बोझिलो नभएर खुसीको रमरमीले आनन्दित रहिरहने दिन कहिले आउला?

सबै तस्बिर:शोभा ज्ञवालीaakriti72@gmail.com














यसमा तपाईको मत

अन्य समाचार

“एन्ड्रोइडको विकल्प होइन होङमेङ्ग” - हुवावे

“एन्ड्रोइडको विकल्प होइन होङमेङ्ग” - हुवावे

एन्ड्रोइडको विकल्प मानिएको होङमेङ्ग स्मार्टफोनको लागि बनेको अपरेटिंग सिस्टम नै होइन ! ...

सर्टिफिकेट अफ ओरिजिन अब अनलाईनबाटै

सर्टिफिकेट अफ ओरिजिन अब अनलाईनबाटै

नेपाल चेम्बर अफ कमर्शले जारी गर्ने उत्पत्तिको प्रमाणपत्र (सर्टिफिकेट अफ ओरिजिन ) अब अनलाईन प्रणालीबाटै जारी हुने भएको छ ।

इन्डस्ट्रियल थर्मल प्रिन्टर बजारमा

इन्डस्ट्रियल थर्मल प्रिन्टर बजारमा

नेपालका लागि साटो कर्पोरेसन जापानको अधिकृत बिक्रेता बार कोड नेपाल इंकले सिएल फोर एनएक्स सिरिजको इन्डस्ट्रियल थर्मल प्रिन्टर नेपाली बजारमा...

अजोडको सभा सम्पन्न

अजोडको सभा सम्पन्न

निर्जीवन बिमा कम्पनी अजोड इन्स्योरेन्सको प्रथम वार्षिक साधारणसभा सम्पन्न भएको छ । ...

व्यावसायिक परामर्श सेवासम्बन्धी सम्झौता

व्यावसायिक परामर्श सेवासम्बन्धी सम्झौता

सांग्रिला डेभलपमेन्ट बैंक र उपाय सर्भिसेजबीच व्यावसायिक परामर्श सेवासम्बन्धी सम्झौता भएको छ । ...

एनसिसी बैंकको सहयोग

एनसिसी बैंकको सहयोग

एनसीसी बैंकले भक्तपुरस्थित सानोठिमी प्राविधिक शिक्षालयलाई ५ लाख रुपैयाँ आर्थिक सहयोग गरेको छ । ...

काठमाडौं मेरिएट होटल सञ्चालन

काठमाडौं मेरिएट होटल सञ्चालन

मेरिएट होटलको फ्ल्यागसिप ब्रान्डको डेब्युसँगै राजधानीमा ‘काठमाडौं मेरिएट होटल’ सञ्चालनमा आएको छ । ...

टिभिएसले ल्यायो अन्तराष्ट्रीय रेस ट्रयाकमा मोटरसाईकल चलाउने योजना

टिभिएसले ल्यायो अन्तराष्ट्रीय रेस ट्रयाकमा मोटरसाईकल चलाउने योजना

नेपालको लागि टिभिएस मोटर कम्पनीको एकमात्र आधिकारिक वितरक जगदम्बा मोटर्सले टिभिएस मोटरसाईकल ग्राहकहरुलाई लक्षित गरेर एक नयाँ योजना अपाचे रेस...

Ncell Footer Ad