फेसन टक

'तनावमा सपिङ गर्दिनँ, बरु संगीत सुन्छु': शैलजा अधिकारी, शिक्षा व्यवसायी

शनिबार, २० माघ २०७४, १६ : २२ नागरिक

अाइइसी कलेज अफ फेसन एन्ड आर्ट, युरो किङ्स तथा युरो स्कुलकी सञ्चालिका शैलजा अधिकारी एउटी कुशल शिक्षा व्यवसायीका रुपमा उदाएकी छन् । डेढ दशकयता उनको फेसन इन्स्टिच्युटबाट सचेत फेसन डिजाइनर मात्र उत्पादन भएका छैनन्, तिनले नयाँ नयाँ व्यवसायसमेत फैलाएका छन् । फेसनका बारेमा सचेत उनै शैलजालाई नागरिक परिवारकर्मी अच्युत कोइरालाले फेसनका विविध पाटाबारे जानकारी लिएका छन् ।

फेसन कलेज स्थापना गर्ने रुचि कसरी जाग्यो ?
मैले जीवनमा कलेज नै सुरु गरुँला भनेर कहिल्यै सोचेकी थिइनँ । बरु मेरो बाबा–आमा नै बैंकर भएकाले बैंकमै भविष्य खोज्ने प्राथमिकता थियो । त्यसैले पढाइ सकिएलगत्तै मैले त्यो बेलाको ग्रिन्डलेज बैंक (हालको स्ट्यान्डर्ड चार्डर्ड) मा केही समय काम पनि गरेँ तर मन रमाउन सकेन । खासमा म लिडरसीप क्वालिटी भएको महिला रहिछु । आफ्नै केही काम गर्ने चाहनाले फेसन कलेज सुरु गरेँ ।

फेसन कलेज चलाउने मान्छे, फेसनमा चाहिँ कत्तिको रुचि छ ?
म भयंकर फेसनेबल पनि होइन । फेसनेबल भएकाले फेसन पढेको पनि होइन । नयाँ दिल्लीमा कम्प्युटर साइन्स पढ्दै गर्दा बचेको समयको सदुपयोग गरुँ भनेर फेसन डिजाइनिङ पढेकी थिएँ तर त्यसले नेपालमै कलेज खोल्ने बाटो देखायो । तर कलेज नै फेसनको खोलेका कारण फेसनप्रति जागरुक छु । संसारका हरेक फेसन विक फलो गर्छु । लगाउने मामिलामा पनि स्कुलमा छँदा एक किसिमको पहिरन हुन्छ, कलेजमा जाँदा अर्कै । अनि कलेजका कार्यक्रममा एक किसिमको फेसनमा हुन्छु भने बाहिरी अन्य कार्यक्रममा जाँदा थिमअनुसारको पहिरनमा ध्यान दिन्छु । भनौँ, हरेक कार्यक्रममा त्यस कार्यक्रमको प्रकृतिअनुसार मैले पहिरन लगाउनेदेखि अन्य एक्सेसरिजमा पनि ध्यान दिन्छु ।

  तपाईंको विचारमा फेसन भनेको के हो ?
ह्वाट इज कम्फर्टेबल फर यु इज फेसन (तपाईंका लागि जे सहज हुन्छ, त्यो नै फेसन हो) । ट्रेन्ड फलो गर्दिनँ भन्नु गलत हुन्छ, म ट्रेन्ड फलो त गर्छु । म सधैँ अपडेटेड हुन्छु । टिभी हेरेँ भने पनि मैले फेसन टिभी हेर्छु । मेरो यो चासोको विषय हो । मेकअप, हेयर, ड्रेसको ट्रेन्ड कस्तो चलिरहेको छ भन्ने चासो हुन्छ तर म त्यसलाई आँखा चिम्लेर फलो गर्दिनँ ।

नेपालीमा फेसन सेन्स कत्तिको पाउनु भएको छ ?
अहिलेको योङ जेनरेसन १४ देखि माथि उमेरका किशोर र युवालाई हेर्ने हो भने उनीहरूमा निकै राम्रो फेसन सेन्स छ । आफैँ कमाउने ३० भन्दा माथि उमेरका महिलालाई हेर्नुभयो भने उनीहरूले राम्रो–राम्रो पहिरन, ग्याजेट र एक्सेसरिज चलाइरहेका हुन्छन् । उनीहरूलाई त्यो सुहाउँदिलो पनि लाग्छ । पछिल्लो समय के भइरहेको छ भने हरेक पुस्तालाई आफू राम्रो देखिन, आकर्षक बन्न मन लाग्न थालेको छ । पहिला त्यो आफ्नो पहुँचको विषय होइन भनेर पन्छिने मान्छेहरू अहिले भरसक राम्रै बनेर हिँड्न रुचाइरहेको पाइन्छ । तर पछिल्लो पुस्ता त ज्यादै फेसन कन्सस पाइरहेकी छु । आफ्नो लुक (अनुहार), पर्सन्यालिटी (व्यक्तित्व), वे अफ प्रेजेन्टेसन (प्रस्तुति), वे अफ टकिङ (बोलाइ) सबै कुरामा ध्यान दिन थालेका छन् । यसले मानिसलाई आत्मविश्वास बढाउँछ । नेपालीहरूमा यो बढेको छ र मलाई एकदम मन परेको छ ।

पहिला थिएन ?

त्यस्तो नभएको त होइन तर यति धेरै र सामूहिक रूपमा थिएन मात्र भन्न खोजेकी हुँ ।

फेसन भन्नाले त हामी पहिरन मात्र बुझ्छौँ, एक्सेसरिज, मेकअपजस्ता कुरामा चाहिँ कस्तो पाउनु भएको छ ?

होइन, सबै विधामा राम्रो बुझाइ छ । कस्तो पहिरनमा के लगाउने, कुन कुन एक्सेसरिज प्रयोग गर्ने भन्ने बुझाइ पछिल्लो पुस्तामा बढी पाउँछु । यो देख्दा भने मलाई रमाइलो लाग्छ ।

 आफूलाई चाहिने फेसनका सामग्री कहाँबाट किन्ने गर्नुभएको छ ?
प्रायः ट्राभल गरिरहने व्यक्ति भएकाले म आफूलाई चाहिने फेसनका सामग्रीहरू विदेशमै किन्ने गर्छु । 

नेपालका न्युरोड र दरबारमार्गमा नि ?
म सामग्री हेर्न कहिलेकाहीँ त्यहाँ गएकी छु तर किन्ने कुरामा म एकदमै चुजी छु । म नेपालमा निकै कम चिजबिज किन्छु ।

उसो भए नेपालमै किन्नु हुन्न ?
होइन, म नेपालमा किनेँ भने मेरो कलेजका विद्यार्थीले खोलेका बुटिकहरूमा जान्छु । मैले गर्व गरेको होइन, उनीहरू वास्तवमा धेरै ट्यालेन्ट छन् र उनीहरूको काम मलाई मन पर्छ ।

तपाईंले सबैभन्दा धेरै के किन्नुहुन्छ ?
म जुत्ता र ब्यागप्रति बढी आशक्त छु । जहाँ गए पनि मेरा आँखा ब्याग र जुत्तामै जान्छ । सायद मसँग धेरैभन्दा धेरै कलेक्सन जुत्ता र ब्यागकै होला । म्याटेरियल र पैसाको भ्यालु म्याच हुन्छ कि हुँदैन, म त्यसमा ध्यान दिन्छु ।

केही विशेष ब्रान्डको किन्नु हुन्छ ?
राम्रा र आकर्षक कुरामा मेरो ध्यान जान्छ र विदेशमा किन्नुको एउटा फाइदा के भने त्यहाँ एउटा निश्चित क्वालिटी कन्ट्रोल हुन्छ । पैसा खेर गएको महसुस हुँदैन । नेपालमा त्यस चिजको भर हुँदैन । यस हिसाबले भन्ने हो भने मलाई कुनै निश्चित ब्रान्डकै लुगा, जुत्ता वा ब्याग किन्छु भनेर भन्न सक्तिनँ । एउटा ब्रान्डको जुत्ता किनेँ भने ब्याग अर्कै ब्रान्डको हुन सक्छ । अनि, लङ कोट अर्कैै र अन्य चिज अर्कै ब्रान्डको हुनसक्छ । कुनै एउटै ब्रान्डमा म बाँधिन्नँ ।

सपिङकै लागि विदेश जानु हुन्छ कि ?
त्यो चाहिँ होइन, म काम विशेषले विदेश गएका बेला जुन एक दुई दिनको खाली समय हुन्छ, त्यो बेला म विभिन्न सपिङ मलमा घुम्न निस्कन्छु । मन प¥यो भने किन्ने पनि गर्छु ।

किन्दा के कुरामा ध्यान दिनुहुन्छ ?
म औसत उचाइ भएकी महिला हुँ । अग्ली महिलालाई जे कुराले पनि सुहाउँछ । होचो वा कम उचाइ भएका महिलालाई जे कुराले पनि सुहाउँदैन । मेरो उचाइ औसत छ । त्यसैले मैले फेसन गर्नु पर्दा र किन्नु पर्दा धेरै कुरा सोच्नुपर्ने हुन्छ । त्यसैले मैले ब्रान्ड हेर्दिनँ भनेकी हुँ ।

 नेपालमा पछिल्लो समय फेसनेबल के किन्नुभयो ?
पोखरामा । विदेशीहरूले लगाउने ¥यापरजस्तो चिज किनेकी थिएँ । कहिलेकाहीँ उनीहरूको एंगलबाट नेपालमा बनेका चिजबिज हेर्ने इच्छा लाग्छ ।

तपाईं काठमाडौँबाहेक देशका अन्य सहर पनि जानु हुन्छ होला, कुन सहर बढी फेसनेबल लाग्छ ?
म पोखरा वर्षको तीन चार चोटि गइरहेकी हुन्छु । कहिलेकाहीँ अन्य सहर पनि पुगेकी हुन्छु । मेरो सर्सर्ती नजरले हेर्दा पोखरा र धरान बढी फेसनेबल लाग्छ । पोखरा चाहिँ मेरो स्ट्रेस रिलिभ गर्ने ठाउँजस्तो लाग्छ । त्यहाँका सबै कुरा मलाई मन पर्छन् ।

नेपालमा आयोजन हुने फेसन सोहरूको स्तर कस्तो देख्नुहुन्छ ?
राम्रो प्रश्न, वास्तवमा म कतिपय फेसन सोहरूमा गइरहेकी हुन्छु । आजभन्दा १०÷१५ वर्षअघि आयोजना गरिने फेसन सोहरूभन्दा अहिलेका फेसन सोहरू बढी उत्पादनमूलक, व्यावसायिक र चित्ताकर्षक देख्छु । पहिले फेसन सो भन्नेबित्तिकै क्रिएटिभिटी अभिव्यक्ति गर्ने ठाउँका रूपमा लिइन्थे । अहिले भने ती फेसन सोहरूमा जे पनि पहिरन देखाइन्छन्, लगाइन्छन्, ती बजारमा कत्तिको बिक्री हुन सक्लान् भनी आँकलनसमेत गरिन्छन् । हुन त यो क्रिएटिभिटी देखाउने ठाउँ पनि हो तर हामीले यसलाई व्यावसायिकता पनि गाँस्नु पर्छ । बिजनेसबिना क्रिएटिभिटी बाँच्न सक्तैन । पछिल्लो समयमा भएका फेसन सोले यस्ता कुरामा ध्यान दिइरहेको पाएकी छु । मलाई यस्तो देख्दा एकदमै खुसी लाग्छ ।

तपाईं त विदेशका फेसन सोहरूमा पनि जानु हुन्छ होला । विदेशका फेसन सो र नेपालको फेसन सोमा के कुरामा फरक पाउनु हुन्छ ?
फेसन सोमा खासै फरक हुँदैन । गएको वर्ष म इन्डियन फेसन विकमा गएकी थिएँ । त्यहाँ कत्ति धेरै फल्टहरू देखिन्थे । पाहुनालाई न बस्ने ठाउँ छ, न समयमा कार्यक्रम सुरु हुन्छ । निर्धारित समयभन्दा अढाई घण्टा ढिला कार्यक्रम भयो । यस्ता कैयौँ समस्याका बाबजुद धैर्य गर्ने जुन बानी इन्डियनहरूमा छ, कार्यक्रमलाई जसरी न्यानो स्वागत गरिन्छ, त्यो चाहिँ नेपालमा मैले पाएकी छैन । कार्यक्रमको स्तरका हिसाबले, इभेन्ट अर्गनाइज गर्ने हिसाबले नेपालले धेरै कुरामा प्रगति गरिसकेको छ । बरु जुन न्यानो स्वागत पाउनुपर्ने हो, प्रेसले जसरी सकारात्मक कोणबाट यसलाई हेर्नुपर्ने हो, त्यो चाहिँ हुन सकेको छैन । किनभने मैले मुम्बईको त्यो कार्यक्रम सकिएपछि भोलिपल्टका वा त्यो साताभरिका पत्रिका वा टेलिभिजन हेर्दा कमीकमजोरीका बारेमा विरलै टिप्पणी गरेका थिए । कमजोरीलाई भन्दा त्यसका राम्रा र सकारात्मक विषयलाई बढी हाइलाइट गरिएका थिए । यस्तै हौसला नेपाली फेसन उद्योगले नेपाली मिडियाबाट आवश्यक छजस्तो लाग्छ ।

नेपालकै अन्य फेसन सोमा जानु भएको होला, तिनलाई मूल्यांकन गर्नु पर्दा ?
एकदमै राम्रो सचेतना आइसकेको छ । उहाँहरूमा अहिले कस्तो भावना छ भने बढीभन्दा बढी डिजाइन देखाउने लोभभन्दा बरु कम डिजाइन देखाउँ तर केही न केही छाप पारुँ भन्ने नै छ । अहिले चाहिँ देखाइएका डिजाइनबाट व्यावसायिक फाइदा केही हुन्छ कि भन्ने कोणबाट पनि हेर्ने चलन बढेको छ ।

पहिला थिएन भन्न खोज्नु भएको हो ?
पहिला धेरै फेसन सोहरू हुन्थे । त्यो बेला बुटिक पनि कम थिए । डिजाइनरहरूले बुटिक नभएकाले आफ्नो सिर्जनालाई बढीभन्दा बढी देखाउँ भन्ने मानसिकताले काम गरिरहेका हुन्थे । हिजोआज चाहिँ अधिकांश डिजाइनरको बुटिक पनि छ र क्रिएटिभिटी देखाउने भन्दा पनि देखाएको चिज बिक्री पनि होस् भन्ने सोचले काम गर्न थालिएको छ । ब्रान्ड स्थापना, बजार बिस्तारका लागि गरिरहनु भएको छ । यो धेरै राम्रो प्रगति हो किनभने ‘जो दिखता है, वह बिकता है’ भन्ने भनाइ नै छ नि, होइन ! हिजोआजको सो हेर्नुभयो भने धेरै कुरामा सुधार आएको छ । चाहे त्यो डिजाइन होस् या ¥याम्पमा हिँड्ने मोडल । 

हुन त तपाईंले अघि नै ब्रान्ड हेर्दिनँ भन्नुभयो, सबै कुरामा त यो कुरा लागू नहोला, केही कुरामा त ब्रान्ड अवश्य हेरिएला, होइन त ?
राम्रा चिज ब्रान्डको पनि पर्लान् । जस्तो कि केही साताअघि म मलेसियामा हुँदा, एउटा चस्मा मलाई किन्न मन लाग्यो । रेबानको चस्मा लगाउँदा मलाई किनुँ किनुँ लाग्यो, किनेँ । यस्तो हुन सक्छ । क्वालिटीको चिज हेर्दा जाराका सामग्री मन पर्छन् । 

तपाईंलाई कुन ब्रान्डको घडी मन पर्छ ?
राडोका घडी मन पर्छन् । जाडोयाममा म घडी त लगाउँदिनँ किनभने फेसन भन्नेबित्तिकै देखाउने कुरा हुन्छ । जाडोमा छोपिने भएकाले लगाउँदिनँ ।
मोबाइल ?
अहिले मैले एप्पलकै दुई वटा मोबाइल बोक्ने गरेकी छु । तीमध्ये मलाई आइफोन सिक्स एस र आइफोन सिक्स प्लस बोक्ने गरेकी छु । सिक्स प्लस मोडल चाहिँ मन प¥यो । साइज पनि ठूलो छ । पहिला मलाई मोबाइल ठीकै लाग्थ्यो । आवश्यक हो भनेर मात्र बोकिन्थ्यो तर पछिल्लो समय आफ्नो आवश्यकता अनुसारका विभिन्न ‘एप’हरू बन्न थालेकाले स्मार्टफोन गज्जबको साथी बन्न पुगेको छ । 

फेसनका विविध आवश्यकताका लागि तपाईंले मासिक÷वार्षिक कति खर्च गर्नुहुन्छ ?
यति नै भन्ने छैन । कहिलेकाहीँ बढी पनि खर्च हुन्छ, कहिलेकाहीँ खर्चै नहुने पनि हुन्छ । यति खर्च गर्छु भनेर नभनूँ क्यार ! (हाँस्दै) करले समात्ला कि ! 

तैपनि ?
हेर्नुस्, म प्रायः विदेश भ्रमण गरिरहने भएकाले र गएपिच्छे केही न केही परिवारका सबैलाई किनिदिने भएकाले अलिअलि खर्च भइहाल्छ । अर्को कुरा चाहिँ, एक चोटि कुनै पार्टीमा लगाएको लुगा दोहो¥याएर लगाउन मन पर्दैन । त्यसैले राम्रै अमाउन्ट खर्च हुन्छ ।

महिलालाई टेन्सन बढी भयो भने रिलिफका लागि सपिङमा जान्छन् रे नि ?
(हाँस्दै) म यस मामिलामा उल्टो छु । मलाई टेन्सन भयो भने कोठा बन्द गर्छु । ठूलो आवाजमा म्युजिक खोल्छु र डान्स गर्छु । म कहिले पनि टेन्सनका बेलामा सपिङ गर्दिनँ । सपिङ गर्ने कुरालाई म वाइजली (बुद्धिमतापूर्वक) उपयोग गर्छु । मलाई सपिङका बेला फ्रि माइन्ड हुनुपर्छ । म किनमेलका लागि आवश्यक परेको चिज किन्दिनँ । म भविष्यमा यो कामका लागि यो चिज काम लाग्छ भनेर पनि किनिरहेकी हुन्छु । त्यसैले म कहिल्यै हतारमा सपिङ गर्दिनँ न त तनाव भएका बेलामै !

फेसनमा अप टु डेट हुन कुनै ब्लग फलो गर्नुहुन्छ ?
मेरो स्टुडेन्ट खुश्बुको ब्लग मलाई चित्त बुझ्छ । त्यस्तै एकजना मलेसियन टिमलाई पढ्छु । मलेसिया जाँदा उनलाई भेटेकी थिएँ, उनको बोल्ने, कुरा गर्ने आदि शैली मलाई खुब चित्त बुझ्यो । त्यसपछि मैले उनलाई नियमितरूपमा ब्लगमा पनि फलो गर्ने गरेकी छु । त्यस्तै अर्मानी र प्रबल गुरुङलाई पनि मैले फलो गर्ने गर्छु । 

तपाईंलाई मन पर्ने ड्रेस ?
पार्टीवेयरमा लङ ड्रेसहरू । कतिपय अवस्थामा वन पिस पनि लगाउँछु तर लगाउने कुरा ठाउँ हेरी हुन्छ । अब स्कुलमा जाँदा त यस्तो लगाउन मिल्दैन नि, होइन ?

तपाईंलाई फेसनका रूपमा चित्त बुझ्दो दृश्य कुन लाग्छ ?
दुबईमा जब म बुर्का लगाएर आएका महिला र युवती जिन्स, वन पिस, स्कर्ट किनेको देख्छु, मलाई एकदमै रमाइलो लाग्छ । म लन्डन जाँदा थरिथरिका युवती देखिन्छन्, तिनले के किन्छन्, के लगाउँछन् भनेर विरलै ख्याल गर्छु तर दुबईमा बुर्कावालीहरूले के किन्छन् भनेर चाहिँ चासो लाग्दोरहेछ ।

गहनाप्रति कत्तिको झुकाव छ ?
छ, मलाई हिरा र सुनका गहना मन पर्छ । म लगाउन किन्दिनँ । म संकलन गर्न मात्र किन्ने गर्छु । घरेलु कार्यक्रममा कहिलेकाहीँ मात्र लगाइन्छ । नक्कली गहना त मसँग झन् कति छन् कति । मलाई खासगरी इन्डियन ज्वेलरीमा तनिस्कका डिजाइन मन पर्छन् ।







यसमा तपाईको मत

अन्य समाचार

सासमङद्वारा एकीकृत विकासका कार्यक्रमलाई विशेष सहयोग

सासमङद्वारा एकीकृत विकासका कार्यक्रमलाई विशेष सहयोग

सामसङ इलेक्ट्रोनिक्सले आफ्ना मातहत अन्तर्गत सञ्चालित विभिन्न CSR परियोजना मध्ये सामसङ (दक्षिण कोरिया) ले काठमाडौंको तारकेश्वर नगरपालिका वडा नं. २...

सुजुकीको वातावरणमैत्री हाइब्रिड कार

सुजुकीको वातावरणमैत्री हाइब्रिड कार

सबैतिर वातावरण प्रदूषणको चिन्ता प्रकट भइरहेका बेला सुजुकीले वातावरणमैत्री नयाँ कार बजारमा ल्याउन लागेको छ । ...

सामसङ्ग मोबाइल रिटेलर्स मिट

सामसङ्ग मोबाइल रिटेलर्स मिट

हिम इलेक्ट्रोनिक्स प्रा.लि.ले सफलतापूर्वक विभिन्न तीन वटा स्थान सिमरा, बर्दिबास र लहानमा २० अगष्ट २०१९ देखि २२ अगष्ट २०१९ सम्म...

कुमारी–ओम समाज डेन्टल सम्झौता

कुमारी–ओम समाज डेन्टल सम्झौता

कुमारी बैंक र चावहिलस्थित ओम समाज डेन्टल हस्पिटलबीच स्वास्थ्य सेवामा छुटसम्बन्धी सम्झौता भएको छ । ...

लगानीकर्तामा आत्मविश्वास नहुँदा बजार गतिहीन

लगानीकर्तामा आत्मविश्वास नहुँदा बजार गतिहीन

पुँजीबजार केही दिनयता गतिहीन देखिएको छ । ...

लगानीकर्तामा आत्मविश्वास नहुँदा बजार गतिहीन

लगानीकर्तामा आत्मविश्वास नहुँदा बजार गतिहीन

पुँजीबजार केही दिनयता गतिहीन देखिएको छ । ...

मन्जुश्री फाइनान्सको नयाँ बचत खाता

मन्जुश्री फाइनान्सको नयाँ बचत खाता

मन्जुश्री फाइनान्सले मन्जुश्री विशेष बचत खाता नामक नयाँ बचत खाता सञ्चालनमा ल्याएको छ । ...

सेञ्चुरी बैंकको कर्मचारी लक्षित बचत खाता

सेञ्चुरी बैंकको कर्मचारी लक्षित बचत खाता

सेञ्चुरी कमर्सियल बैंकले कर्मचारीलक्षित एक हजार रुपैयाँमामा बचत खाता खोल्ने गरी प्रिमियम पेरोल म्यानेजमेन्ट खाता सार्वजनिक गरेको छ । ...

Ncell Footer Ad