संयुक्त राष्ट्रसंघीय जनसंख्या कोषले गाजामा महिला र बालिकाहरू विरुद्ध बढ्दो हिंसाको विवरण सहितको एक प्रतिवेदन जारी गरेको छ। यसमा एक बुबाले आफ्नी १४ वर्षीया छोरीको विवाह दुई बोरा पीठोको बदलामा गरेको उल्लेख छ।

गाजामा बलात्कार पीडितहरूलाई आफ्ना अपराधीहरूसँग विवाह गर्न बाध्य पारिएका घटनाहरू पनि रिपोर्ट गरिएका छन्। रिपोर्टहरूका अनुसार केही पीडितहरूलाई पारिवारिक र सामाजिक कलंकबाट बच्न र 'सम्मान' कायम राख्ने नाममा अपराधी वा अन्य व्यक्तिहरूसँग विवाह गर्न बाध्य पारिएको थियो।

गाजामा बालविवाह र जबरजस्ती विवाहका रिपोर्ट गरिएका घटनाहरूमा १२३ प्रतिशत वृद्धि भएको छ। कोषले गाजामा काम गर्ने १० संस्थाहरूबाट यो जानकारी सङ्कलन गरेको छ र गाजा शहर र खान युनिसका विस्थापन शिविरहरूमा बस्ने २३० महिलाहरूसँग अन्तर्वार्ता लिएको छ।

गाजा शहर र खान युनिसका विस्थापन शिविरहरूमा बस्ने महिलाहरूले बलात्कारका धेरै घटनाहरू रिपोर्ट गरे, जुन उनीहरूले पाल, आश्रयस्थलको रूपमा प्रयोग गरिने विद्यालय, सडक र समुद्र तटमा पनि भएको बताए। जहाँ आरोपीले पीडितलाई चिन्थे, त्यहाँ घटना लुकाउने प्रयास गरियो। केही अवस्थामा, पीडितको विवाह अभियुक्त वा अन्य व्यक्तिसँग भएको थियो।

एउटी महिलाले भनिन्,'जब स्कूलमा बलात्कारको घटना रिपोर्ट गरिन्छ, भोलिपल्ट त्यही स्कूलमा विवाह र उत्सवहरू हुन्छन्। युद्ध अघि, यस्ता घटनाहरू अकल्पनीय थिए।'

अपाङ्गता भएका महिलाहरू बढी जोखिममा

प्रतिवेदनले अपाङ्गता भएका महिला र बालिकाहरूलाई बढी जोखिममा रहेको पनि पहिचान गरेको छ। केही अपराधीहरूले यो अवस्थाको फाइदा उठाउँछन्। गाजा शहरकी एक महिलाले एक अपाङ्गता भएकी बालिका सात घण्टादेखि हराइरहेकी छिन्। उनी फर्किँदा रोइरहेकी थिइन्, तर उनको परिवारले उनलाई डर लागेको ठाने।

लगभग दुई महिनापछि उनी गर्भवती भएको र बलात्कार भएको पत्ता लाग्यो। तर अभियुक्त बेपत्ता रहे।

अर्को घटनामा २० वर्षीया एक महिलाको पनि समावेश थियो जसलाई शब्दहरू बुझ्न गाह्रो भइरहेको थियो। महिलाका अनुसार उनलाई धेरै युवा पुरुषहरूले दुर्व्यवहार गरेका थिए र तीमध्ये एकले उनलाई बलात्कार गरेका थिए।

आमाबाबुको मृत्युपछि १४-१५ वर्षका बालिकाहरूको विवाह

युद्धमा आफ्ना आमाबाबु गुमाएका बालिकाहरूको पनि बालविवाहको जोखिम हुन्छ। गाजा शहरकी एक महिलाले उनको परिवारका १४ र १५ वर्षका दुई बालिकाहरूले युद्धमा आफ्ना आमाबाबु गुमाएका र त्यसपछि उनीहरूका काकाहरूले उनीहरूको विवाहको व्यवस्था गरिदिए बताइन्।

ती महिलाले भनिन्, 'काकाले जिम्मेवारी र खर्च वहन गर्न चाहेनन्। केटीहरूको विवाह त्यस्तो उमेरमा गरियो जब उनीहरूलाई विवाह वा जीवन के हो भनेर पनि थाहा थिएन।'

परिवारभित्रै बलात्कारका घटना

प्रतिवेदनमा परिवारभित्र भएको बलात्कारको घटनाको पनि विवरण दिइएको छ। एक महिलाका अनुसार उनको श्रीमानको मृत्युपछि उनको देवरले उनी सुतिरहेको बेला बलात्कार गरे। पछि उनी गर्भवती भइन्। जब परिवारले यो कुरा थाहा पाए आरोपीको परिवारले उनीहरूको विवाहको व्यवस्था गर्ने प्रयास गरे। मुद्दा न्यायाधीशकहाँ गयो, तर विवाह हुन सकेन।

त्यति बेला ती महिला आफ्नो पतिको मृत्युपछि धार्मिक पर्खाइबाट गुज्रिरहेकी थिइन्। न्यायाधीशले उक्त मुद्दालाई व्यभिचार ठाने।

युद्धसँगै घरेलु हिंसा पनि बढ्यो

गाजामा महिलाहरूले सामना गर्ने खतराहरू केवल बाह्य मात्र होइनन्। प्रतिवेदनमा महिलाहरूले युद्धपछि उनीहरूको परिवारभित्र हिंसा पनि बढेको बताएका छन्। उनीहरूले पति, बुबा, दाजुभाइ र ससुराका हातबाट कुटपिट, दुर्व्यवहार र अन्य प्रकारका हिंसाका घटनाहरू रिपोर्ट गरेका छन्।

गाजा शहरकी एक महिलाले भनिन् कि युद्ध अघि उनका श्रीमान कहिल्यै उनीसँग रिसाएका थिएनन्। तर घर ध्वस्त भएपछि र सबै कुरा गुमाएपछि उनी झर्को मान्ने भए र आफ्नो रिस आफ्नी श्रीमती र छोराछोरीमाथि पोखे।

अर्की महिलाले भनिन् कि कुटपिट महिलाहरू विरुद्ध हुने हिंसाको सबैभन्दा सामान्य रूप हो। उनले भनिन् कि युद्ध पछि, पुरुषहरूले आफ्नो रिस आफ्नी पत्नीहरूमाथि पोखिरहेका छन्, र धेरै महिलाहरूसँग यो सहन बाहेक अरू कुनै विकल्प छैन।

महिलाहरूले यसको कारण घर गुमाउनु, बेरोजगारी, गरिबी, बारम्बार विस्थापन र मानसिक तनाव रहेको बताए।

शिविरहरूमा रहेका परिवारहरूसँग लगभग कुनै निजी ठाउँ छैन। एक महिलाले रिपोर्ट गरिन् कि एक पतिले आफ्नी श्रीमतीसँग यौनसम्पर्कको माग गरे। जब उनले बच्चाहरूको अगाडि अस्वीकार गरिन्, उनले उनलाई कुटे, उनको हात भाँचे र उनको आँखामा चोट पुर्याए। उनीहरूले बसेको पालमा बच्चाहरू सहित १२ जना बस्थे। पछि उनका पतिले स्कूलको बाथरूममा पनि उनीमाथि जबरजस्ती गरे।

प्रतिवेदनका अनुसार अत्यधिक भीडभाड र गोपनीयताको अभावले यस्तो हिंसाको जोखिम बढाएको छ। यद्यपि, वैवाहिक बलात्कार युद्धपछि देखा परेको नयाँ समस्या होइन।

भोकमरी र अत्यावश्यक सामानको अभावले महिलाहरूको कठिनाइ बढाएको छ। केही महिलाहरूले आफ्ना पतिहरूले मानवीय सहायतालाई पनि नियन्त्रण गरेको रिपोर्ट गरे। गाजा शहरकी एक महिलाले भनिन् कि उनले आफ्नो फोनबाट सहायता सन्देशहरू मेटाउनुपरेको थियो। उनलाई डर थियो कि यदि उनको पतिले सहयोग पाएको थाहा पाए भने उनले उनी र उनका बच्चाहरूको सहायता खोस्नेछन्।

अर्की महिलाले भनिन् कि केही पतिहरूले परिवारको लागि खाना किन्नको सट्टा लागूपदार्थ वा चुरोटमा आफ्नो पैसा खर्च गर्छन्। जब पत्नीहरूले विरोध गर्छन्, उनीहरू हिंसाको शिकार हुन्छन्।

कुटपिटको बाबजुद पनि ती महिला आफ्नो पतिकहाँ फर्किइन्।

भाइदेखि छोरासम्म परिवारभित्र हिंसा

रिपोर्टहरूले परिवारका अन्य सदस्यहरूबाट हिंसाका घटनाहरू पनि प्रकट गरेका छन्। एक महिलाले भनिन् कि पालमा बस्ने मानिसहरूको संख्या धेरै भएकाले दाजुभाइहरूले आफ्ना दिदीबहिनीहरूलाई सानातिना कुराहरूमा कुटपिट र दुर्व्यवहार गर्थे।

केही महिलाहरूले आफ्ना छोराहरूले आफ्ना वृद्ध आमाहरूलाई कुटेका घटनाहरू पनि सुनाए। एक महिलाले भनिन् कि उनको छेउको पालमा एक जना पुरुषले आफ्नी वृद्ध आमालाई कुटपिट गरे किनभने उनले ओछ्यान भिजाइन् र डायपर धेरै महँगो थियो।

यौन हिंसाका घटनाहरू ६१ प्रतिशतले बढे

प्रतिवेदन अनुसार अप्रिल र जुन २०२६ को बीचमा लिङ्गमा आधारित हिंसाका रिपोर्ट गरिएका घटनाहरूको २.७ प्रतिशत यौन हिंसा थियो। जनवरी र मार्चको बीचमा, यो २.१ प्रतिशत थियो।

यस अवधिमा यौन हिंसाका रिपोर्ट गरिएका घटनाहरूको संख्या ६१ प्रतिशत ले बढ्यो। यौन हिंसाको रिपोर्ट गर्नेहरूमा अधिकांश १८ देखि ५९ वर्ष उमेरका महिलाहरू थिए।

कोषका अनुसार अप्रिल देखि जुन २०२६ को बीचमा जनवरी देखि मार्चको तुलनामा महिला र बालिकाहरू विरुद्ध लिङ्गमा आधारित हिंसाका घटनाहरू २७ प्रतिशत ले बढेको छ।

सबैभन्दा धेरै ३२ प्रतिशत घटनाहरू महिलाहरूलाई आवश्यक स्रोत र अवसरहरूबाट वञ्चित गर्ने घटनाहरू थिए, त्यसपछि ३०.९ प्रतिशत भावनात्मक हिंसाका घटनाहरू र ३०.५ प्रतिशत शारीरिक आक्रमणका घटनाहरू थिए। एजेन्सी