जापान र थाइल्याण्डमा आइतबार सम्पन्न आम निर्वाचनमा अति दक्षिणपन्थी तथा रूढिवादी शक्तिहरूले ठुलो सफलता हासिल गरेका छन्। 

जापानमा प्रधानमन्त्री  सानाए ताकाइची नेतृत्वको लिबरल डेमोक्रेटिक पार्टी (एलडीपी) ले तल्लो सदन (हाउस अफ रेप्रेजेन्टेटिभ्स) मा दुई तिहाइभन्दा बढी बहुमत प्राप्त गरेको छ। सार्वजनिक प्रसारक एनएचकेका अनुसार एलडीपीले ३१६ सिट जितेको छ, जसले विधेयक पारित गर्न र संविधान संशोधन गर्न सजिलो बनाएको छ। 

यो जापानको इतिहासमा कुनै पनि दलले जितेको सबैभन्दा बढी सिट हो, जसले एलडीपीको प्रभुत्वलाई थप मजबुत बनाएको छ। गठबन्धन साझेदार जापान इनोभेसन पार्टी (जेआईपी) ले ३६ सिट जित्दा कुल ३५२ सिट पुगेको छ। मुख्य विपक्षी सेन्ट्रिस्ट रिफर्म एलाइन्स (सीआरए) को सिट संख्या भने घटेर ४९ मा झरेको छ, जसमा संवैधानिक डेमोक्रेटिक पार्टी र कोमेइतोको गठबन्धन थियो।

निर्वाचनको पृष्ठभूमिमा पूर्व प्रधानमन्त्री शिगेरु इशिबाको राजीनामा र एलडीपीको आन्तरिक संकट थियो, जसपछि ताकाइचीले पदभार ग्रहण गर्दै जनवरी १९ मा निर्वाचन घोषणा गरेकी थिइन्। उनको अभियानमा कर कटौती, उपभोग कर घटाउने र चीनप्रति कडा नीति मुख्य थिए। 

यो जितले जापानको सैन्य शक्ति विस्तार, आप्रवासन नियन्त्रण र चीनसँगको सम्बन्धमा परिवर्तन ल्याउने अपेक्षा गरिएको छ। आर्थिक रूपमा, खाद्यान्नमा ८ प्रतिशत उपभोग कर निलम्बन, बालबालिका हेरचाहमा कर छुट र कम्पनीहरूलाई बाल हेरचाह प्रोत्साहन जस्ता सुधारहरू अगाडि बढ्न सक्छन्। 

तर, लैंगिक समानता र पारिवारिक नीतिमा उनको रूढिवादी दृष्टिकोणले आलोचना पनि खेपेको छ। यसले जापानलाई राष्ट्रवादी दिशामा लैजान सक्छ, जसले चीनसँग तनाव बढाउने र ताइवान मुद्दामा सक्रिय भूमिका खेल्ने संकेत गर्दछ।

यसैगरी थाइल्याण्डमा कामचलाउ प्रधानमन्त्री अनुतिन चार्नविराकुल नेतृत्वको भूमजैथाई पार्टीले प्रतिनिधिसभाको निर्वाचनमा स्पष्ट बहुमत हासिल गरेको छ। निर्वाचन आयोगको प्रारम्भिक गणनाअनुसार ९२ प्रतिशत मत गणना हुँदा भूमजैथाईले १९४ सिट जितेको छ, जसले अनुतिनलाई सरकार गठनमा सहज बनाएको छ। 

प्रोग्रेसिभ पिपुल्स पार्टी ११६ सिटसहित दोस्रो र फू थाई पार्टी ७६ सिटसहित तेस्रो स्थानमा छन्। अनुतिनले यो विजय 'सबै थाई नागरिकको' भएको घोषणा गर्दै सरकार निर्माणमा अघि बढ्ने बताएका छन्। विपक्षी दलहरूले परिणाम स्वीकार गर्दै प्रतिपक्षी भूमिकामा रहने संकेत दिएका छन्।

निर्वाचनको पृष्ठभूमिमा सन् २०२५ मा कम्बोडियासँग सीमा विवाद र राजनीतिक अस्थिरता थियो, जसले तीन प्रधानमन्त्री परिवर्तन गर्‍यो। अनुतिनले राष्ट्रवादलाई मुख्य हतियार बनाएर अभियान चलाए, जसमा 'थाइल्याण्डको रक्षा गर्नु मेरो जीवन हो' जस्ता नारा थिए। 

यो जितले थाइल्याण्डको राजनीतिमा रूढिवादी शक्तिको उदयलाई संकेत गर्दछ, जसले प्रोग्रेसिभ आन्दोलनलाई पछाडि धकेल्न सक्छ। आर्थिक रूपमा, घरेलु ऋण र व्यापार तनावको सामना गर्नुपर्ने छ, जसले स्थिर सरकारको आवश्यकता देखाउँछ। 

सामाजिक रूपमा, राष्ट्रवादको लहरले समाजलाई एकीकृत गरे पनि, लेस म्याजेस्टे कानुन र प्रोग्रेसिभ सुधारहरूमा चुनौती थप्न सक्छ। साथै, संविधान संशोधनको जनमतसंग्रहले सैन्य प्रभावित संरचना परिवर्तन गर्न सक्ने विश्लेषण भइरहेको छ। 

यी दुवै निर्वाचनले एसियामा दक्षिणपन्थी तथा राष्ट्रवादी शक्तिको उदयलाई संकेत गरेको छ। ताइवानजस्ता मुद्दालाई लिएर अब क्षेत्रीय स्थिरता र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धमा प्रभाव पार्न सक्ने आंकलन गर्न थालिएको छ। एजेन्सीको सहयोगमा