निर्णायक मोड
परिवर्तन युवा क्लबको सभाहलमा "परम्परागत विवाहभन्दा प्रेम विवाह उत्तम" विषयमा खुला युवा वादविवाद प्रतियोगिता चलिरहेको थियो।
८ श्रावण २०८३ शुक्रबार
- अहिले चर्चामा
- #विश्वकप फुटबल
- #निर्वाचन
- #चुनावी चर्चा
खगराज बराल
खगराज बरालका लेखहरु :
माटाको सुवास विद्रूपताको छाल
साहित्य पनि नदीजस्तै प्रवाहशील हुँदोरहेछ। मझधार फराकिलो र शान्त भई सरस बग्दा किनार प्रायः शुष्क र निरस रहन्छ।
तातो चिया
साथी तनावमा देखिन्थे। निधारका नसाहरू फुलेका थिए। साथीले एकपटक मलाई, अर्कोपटक दाजुलाई हेरे। ओठ खुले, फेरि बन्द भए।
दाम नहुँदा फेरिंदो रहेछ माया!
सुर र धुनमा मिल्दैन लय, आफ्नै छायाँसँग लाग्दछ भय। दाम नहुँदा फेरिँदो रहेछ माया, किन हुन्छ माया, दायाँ र बायाँ?
सम्बन्ध जोड्न सिकाउँछन् फूलहरू हार बनेर!
सम्बन्ध जोड्न सिकाउँछन् फूलहरू हार बनेर, प्रेम र सद्भाव पढाउँछ परम्परा दशैंतिहार बनेर।
गङ्गाकिनारका तपस्वी
देवीभक्त लामीटारेसँगको भेटघाट हाम्रो यात्रामा आनन्दको विषय मात्र रहेन, यो त एक बोझिलो जिम्मेवारी पो बन्यो। उनको पछिल्लो अन्तर्वार्तासमेत समेटेर पुस्तकलाई समसामयिक तथ्यहरूका आधारमा अद्यावधिक गर्नु थियो। उनलाई चित्त बुझ्नेगरी पुस्तकको संरचना परिवर्तन गर्नु थियो।
नेपाल नै नेपालीको स्वप्न संसार
पछिल्लो समय नेपाली पाठ्यक्रम पनि आफ्नो माटाको आवश्यकता र देशको आधार तयार गर्नेभन्दा मध्यमस्तरको जनशक्ति उत्पादनमा केन्द्रित देखिन्छ। स्वदेशमा अवसरको अभाव, राजनीतिक अस्थिरता, भ्रष्टाचारको व्याप्तताले युवा उमेरका मानिसलाई वितृष्णाको खेतीमा मलजल गरिरहेको छ।
लड्डुको करामत
आज टंकप्रसाद आचार्य र रामहरि शर्मा त हराए हराए। उता पुष्पलाल जसले कहिल्यै पनि सुख पाएनन्। केशरजंग रायमाझीले आफ्नो धन उडाए तर कहिल्यै सुख पाएनन्। अर्का धनाढ्यका सन्तान विष्णुबहादुर मानन्धरले काम र त्याग गर्दा अनि साम्यवादी विचारधारामा लाग्दा आफ्नो सम्पन्नतालाई कहिल्यै पनि ख्याल गरेनन्।
बल्झिरहने ‘सइन’माथि प्रेमको मलम
हाम्रो साहित्यले इतिहासका अधिकांश घटनालाई त्यसै बगेर जान दिन्छ। फ्याट्टफुट्ट आएकाबाहेक हामीकहाँ ‘ऐतिहासिक’ भनिने साहित्यको सङ्ख्या ज्यादै कम छ।
प्रजातन्त्र स्थापनामा शुक्रराज शास्त्रीको योगदान
नेपालमा प्रजातन्त्र स्थापनाका लागि प्रेरक अमर सहिद शुक्रराज शास्त्री स्मरणीय छन्।
नैपालले जगाइदिएको नियात्रा
कुनै वेला औलो लाग्छ भनेर हुनेखाने कोही नजाने बैदाममा जुत्ता सिउने, बाजा बजाउने र माछा मार्नेहरूको झुपडीहरू हुन्थे। ती कता पुगे कता पुगे अहिले। यसलाई पनि जेन्ट्रिफिकेसन नै भन्नुपर्ला।