१) गजल

बस्ती उजाडिँदा जीवन अँध्यारो भयो,

हिजोको त्यो हाँसो आज आँसुको धारो भयो।

आमाले खोज्दै हिँडिन् भग्न घरका ढुङ्गामाझ,

हराएको सन्तान नै उनको सहारो भयो।

कतै शव भेटिए, कतै आफ्ना बेपत्ता छन्,

जन्मभूमि रोएको देख्दा मन किनारो भयो।

हे दैव! किन यस्तो बज्रपात गर्‍यौ यहाँ?

मान्छेको जिन्दगी नै आज गुहारो भयो।

२) गजल

रगत–पसिना बगाउँदा पनि परदेश भारी हुन्छ,

आफ्नै माटो सम्झिँदा यो मन झन् भारी हुन्छ।

गाउँघर, आँगन, आमाको माया आँखाभरि आउँछ,

आफ्नोपन खोज्दै हिँड्दा छातीभित्र खाली हुन्छ।

सपना बोकी हिँडेको यो यात्राको अन्त्य कहाँ,

दुःखसँग सम्झौता गर्दै जिन्दगी सधैँ जारी हुन्छ।

देश रोएको खबर आउँदा आँसु रोकिँदैन आँखामा,

धन कमाए पनि मनभित्र किन यस्तो बेकारी हुन्छ।