नेपाल

कसरी सुत्न सक्छ यो देश आजको रात?

कसरी बन्द गर्न सक्छ आँखाहरू,

जब रातभर आइरहन्छन्

अन्त्यहीन चित्कारहरू?

कस्तो विडम्बना!

कसरी उच्चारण गर्छौं

‘बुद्ध जन्मेको देश’

‘शान्त र सुन्दर देश’

जब तिमी आफ्नै शिशुहरूलाई

सुरक्षित राख्न सक्दैनौ?

कस्तो देश हो यो,

जहाँ बन्दुक

बच्चाहरूभन्दा प्रिय छ?

कस्तो देश,

जहाँ प्रार्थनामा ध्यानमग्न

केटाकेटीहरूको छातीमै

ठोकिन्छ गोली,

घाउको चिहान बनेर बग्छ भविष्य

तर देश बस् मौन रहन्छ–

धुवाँ उडेको चिहानतिर हेर्दै,

आँसु पुछ्दै,

मानौं यो नियतिको हिस्सा मात्र हो,

र हत्याराहरू

फेरि भोलिपल्ट पनि

सडकमा निश्चिन्त हिँडिरहेका हुन्छन्–

मानौं केही भएको नै थिएन।

अनि

कसरी सुत्न सक्छ यो देश

आजको रात

र अरू धेरै रातहरू?