ऊ के हाे?

स्वर्णलिपिमा अङ्कित

आफ्नै इतिहास आफैं फर्केर मेट्न

पुच्छरमा इरेजर बाेक्ने

ऊ पेन्सिल हाे।

सुन्दर वाणी ओकल्ने

जीवन गतिमा प्राण भर्ने

किलकिले काेपर्न

बरफिलाे चिसाे भएर घुस्ने

ऊ घाँटीको टन्सिल हाे।

दृष्टिदाेष नभए अद्वितीय सजावटमा

भव्य कलाकारिता खर्चिएकाे

सलाईकाे एक काँटीले सल्किने

ऊ लाछामण्डित मञ्जिल हाे।

कसले छिद्र बनाइसकेकाे

कवाडमा दर्ज हुनै लागेकाे

विचारका वेगिला ज्वारभाटा राेक्ने

ऊ कठाेर फलामे जञ्जिर हाे।