कथा

मेरो दोस्रो प्रेम

शनिबार, १२ साउन २०७५, २२ : ०५ शरद अधिकारी

शनिबारको दिन । बिहानीको झुल्किँदो घाम । मेरोे निद्रा खुल्यो । सधैँझैं म आज पनि सपना देखेर नै उठेँ । सपनाचाहिँ त्यै थियो– आफू ठूलो मान्छे भएको र देशको विकासमा आफूले कमाएको पैसा लगानी गरी सम्मान पाएको । 

म सबैले मान्ने र आफ्नो भविष्य उज्ज्वल भएको देख्न चाहन्थेँ । म विज्ञान संकायको भौतिकशास्त्रमा स्नातक तहमा अध्ययनरत विद्यार्थी हुँ । आफ्नो गाउँ बर्दियाबाट एसएलसी उत्तीर्ण गरेर उच्च शिक्षाका लागि नेपालगन्जमा आएँ । दुई वर्ष नेपालगन्ज होेस्टेलमा बसेर प्लस टु पास गरेँ । त्यसपछि उच्च शिक्षाका लागि काठमाडौं भित्रिएँ । 

दुई वर्षको अन्तरालमा मैले धेरै नयाँ कुरा थाहा पाएँ । होस्टेल बस्दा छरछिमेकका पतिपत्नीबीचका झैँझगडा, सासूबुहारीको कुटाकुट । यसबाट घरका ससाना बालबालिकामा पारिरहेको असर । परिवारिक घटनाभन्दा ठूला–ठूला घटना त बाहिर पो हुँदो रैछ । राजनीतिक पार्टीले कुर्सीका लागि एकअर्कालाई गरेको गालीगलौज । बन्दहड्ताल ढुंगामुढाजस्ता आन्दोलन । दिनहुँ फरक–फरक पार्टीका नयाँनयाँ कार्यक्रम । सबैलाई आआफ्नो मात्र स्वार्थ । यस्तै घटना हेरी समाजमा आफ्नो दुई वर्ष बिताएँ । स्नातक पढ्न भनी काठमाडौंको बानेश्वरमा कोठा भाडामा लिएर बस्न थालेँ । दैनिक बिहान पाँच बजे उठ्ने, फ्रेस हुने अनि चिया पिएर कलेज जाने गर्दैमा बितेका थिए दिनहरू । दिनहरू बित्दै जानेक्रममा एकदिनको बिहानीले जीवनमा केही रङ्ग भरेर आयो । बिदाको दिन अलि अबेर उठेको थिएँ । चिया पिउँदै बाहिर बाल्कोनीमा बसिरहेको बेला मेरो आँखा पल्लोघरकी एउटी सुन्दरी युवतीमाथि पर्न गयो । 

बिहान कपडा धोएर सुकाउँदै थिइन् युवती । लामो केश, गोरो छाला, मिलेको शरीर । हेर्दा आकाशबाट भर्खरै झरेकी अप्सराजस्ती थिइन् उनी । म सपनामा भएजस्तो गरी हेरिरहेँ । मेरो मनमा चञ्चलता छायो । 
उनलाई म सधैँ झ्यालबाट चियाएर हेर्न खोज्थेँ । तर धेरै दिन बिते मैले उनलाई देखेको थिइनँ ।

क्याम्पसका कक्षामा, कोठामा मात्र टोलाउँदै उसकै बारेमा सोंचिरहन्थेँ । फेरि, एकदिन शनिबारकै दिन ती युवतीलाई देखेँ । उनीसँग बोल्ने, नाम सोध्ने भनेर सोच बनाएँ तर सकेन । 

अर्को दिन सडकमा पर्खेर बसेँ र उनी बाहिर निस्किन् । पछि पछि लागेर उनको कलेजसम्म पुगेँ । कलेजमा पुगेर सोधपुछ गरेर उनको नाम थाहा पाएँ । उनको नाम ‘माया’ रहेछ । हेर्दा भर्खरकी भए पनि २५ वर्ष पुगिसकेकी थिइन् माया । 

एकदिन म बिहान तरकारी किन्न पसल गएँ । माया पनि त्यहीँ नै आएकी रहिछिन् । मैले हेलो भनेर बोल्न खोजें । 

उनले यताउती हेर्दैै भनिन्, ‘मलाई भन्नुभएको हो ?’ 
‘हजुर, तपार्इंलाई नै भनेको ।’ 
‘तपाईंलाई त मैले चिनिनँ नि ?’ उनले अन्योलताको भाव व्यक्त गरिन् । 
‘तर, मचाहिँ चिन्छु ।’ मैले भनेँ ।
उनले ‘कसरी चिन्नुभयो मलाई ?’ उनले सोधिन् । 
बस्ने घर र पढ्ने कलेजको नामसमेत मैले बताइदिएँ उनी छक्क परिन् । 

त्यहाँबाट सुरु भयो हाम्रो कुराकानी । यसरी निरन्तर कुराकानीका लागि म सधैँ बिहान उठेर पसल जान थालेँ । एकहप्ता सँगै पसलमा कुराकानी गर्दागर्दै हामीबीचमा राम्रो मित्रता गाँसिन पुगेको थियो । हामीले आआफ्नो मोबाइल नम्बर एकअर्कालाई लिनेदिने ग-यौं । 

त्यसपछि हामीबीचमा झनै घनिष्टता बढ्दै गयो । हामी एकदमै नजिकका साथी बन्न पुग्यौं । बिदामा घुम्न जाने, डुल्ने, रमाइलो गर्ने गर्न थाल्यौँ । असार २४ गते मायाको जन्मदिन । मायाले मलाई आफ्नो कोठामा साँझ पार्टीका लागि ‘इन्भाइट’ गरिन् । म तयार भई गिफ्ट बोकेर साँझको ७ बजे उनको कोठामा पुगेँ । बाहिरबाट ढोका ढकढक गरेर बोलाएँ ।

‘आउँदै छु है, एकछिन है’ जवाफ दिइन् मायाले । ढोका खुल्यो, आऊ न भित्र भनेर बोलाइन् । 
म अचम्मित भएँ । न त कुनै सजावट देख्छु न त कोही साथी नै छन् । अक्कमक्क पर्दै सोधेँ, ‘साथी खै त ?’
‘कसैलाई बोलाएको छैन तिमीलाई मात्र हो,’ उनले भनिन् । दुईजना मात्रैले पार्टी गर्न मिल्दैन र ? फेरि प्रश्न गरिन् उनी । 
नाइँ मिल्छ, भनेँ मैले ।

ल केक काट्म भनी छेवैमा राखिएको दुई पौन्डको केक अगाडि राखिन् उनले । मैले हुन्छ भनेँ । मायाले केक काटिन् र खुवाइन् मलाई । त्यसपछि दुवैले डिनर गर्न थाल्यौँ । डिनर साथसाथै बियर पनि खाने भनिन् उनले । नाइँ फेरि कुनै दिन खाने मैले भनेँ । मलाई मनमा एउटा डर पनि थियो बियर खाएर मनका सबै कुरा बोलेँ भने मित्रता टुट्ने हो कि भन्ने । 

‘मैले अहिलेसम्म पिएको छैन, आज तिमीसँग पिउने भनेर लिएर आको छु,’ मायाले भनिन् । 
मैले पिऊँ न त भनेर सहमति जनाएँ । म पनि बियर पिउँदैनथेँ तर मायाको लागि खान्छु भनेर सोचेँ । नसामा नै मायालाई मन पराउने कुरा गरेँ । उनले पनि मलाई माया गर्ने कुरा गरिन् । हामी दुवैले पहिलोपटक मदिरा सेवन गरेका थियौँ सायद । त्यसको नसा चडिसकेको थियो । धेरैबेर रातिसम्म कुराकानी चल्दाचल्दै हामी सुतेछौँ । बिहान सात बजे आँखा खुल्यो । शरीरमा कुनै वस्त्र थिएन ।

बिहान उठेपछि मैले मायालाई हेरिरहेँ तर माया बोल्न सकिनन् । त्यसपछि मैले मायालाई झनै मन पराउन थालेँ । मायाले पनि माया गर्ने बताइन् । हाम्रो सम्बन्ध पतिपत्नीको जस्तो हुन थाल्यो । हामी प्रायः सँगै बस्न थाल्यौँ । 

समय बित्दै गयो । द्वितीय वर्षको परीक्षा दियौँ । हाम्रो भेट भएको वर्षदिन पुग्यो । हामीबीचमा शारीरिक सम्बन्ध हुन थालेको पनि छ महिना भइसकेको थियो । 

म हाम्रो सुमधुर सम्बन्धबारे सोच्दै मनमनै खुसी हुन थालेँ । मलाई हाम्रो सम्बन्धलाई नाम दिन मन लाग्यो । एकदिन मैले विवाहका लागि प्रस्ताव राखेँ । त्यो सुन्ने बित्तिकै माया जुरुक्क उठिन् । एकअर्काको अंगालोमा बाँधिएका थियौँ हामी । माया बाथरुम गएर आइन् अनि म जान्छु भनेर गइन् । कुनै जवाफ दिइनन् । भोलिपल्ट मैले सोधेँ । विवाहको कुरा अहिले नगर्न आग्रह गरिन् । 

म तिमीलाई मन पराउँछु माया, कसरी सम्झाऊँ म तिमीलाई । मैले जीवनमा एकदम खुसी राख्छु तिमीलाई । हरेक दिन मैले मायालाई सम्झाउन खोज्थेँ । मायाले स्नातक सकिएपछि सोचौंला भनिन् । के भयो र विवाह नगर्ने कारण के हो भनेर जिद्दी गरेँ मैले । माया एक्कासि हराउँछिन् त्यहाँबाट । भन्दै नभनेर एकदिन कोठा पनि सरिछिन् । मलाई ठूलो धक्का लागे झैं भयो, मनैदेखि मन पराएको मान्छे आफूबाट टाढा गएको सहन गाह्रो भयो । रातदिन मायाको बारेमा नै सोचेर बस्न थालेँ । समय बित्दै गएपनि मायाको यादले मलाई सताउन छोडेन । माया कलेज पनि आउन छोडिन् । परीक्षा नजिकिदै थियो । अब एक महिनापछि बिदा त्यसको दुई महिनापछि स्नातक अन्तिम वर्षको परीक्षा थियो । धेरै कोसिस गरेँ उनलाई खोज्न उनी भेटिइनन् । 

समय बितिरह्यो । मेरो एक्लोपनले मलाई ग्रस्त बनाइसकेको थियो । मेरो अवस्था देखेर साथीहरूले सम्झाउन थाल्थे । सबै भुलेर अघि बढ्न सल्लाह दिन्थे तर मेरो मनले केवल मायालाई नै खोजिरहन्थ्यो । साथीहरू भने मेरो मन भुलाउन अनेक बहाना गरिरहन्थे । 

अप्रिल फस्ट मतलब ‘अप्रिलफुल’ । साथी विराजले आफूसँगै ‘कोचिङ’ पढ्ने कल्पनालाई झुटो बोलेर छक्यायो । कक्षामा कल्पनाले मलाई मन पराउने हल्ला थियो ।
विराजले कल्पनालाई सोध्यो, ओई कल्पना केछ । 
कल्पनाले जवाफ दिई सधैँझै ठीकै छ आज कताबाट बोल्यौ । विराजले भन्यो– एउटा कुरा भन्न मन लागेर हो । 

कल्पनाले भनिन्, ‘के कुरा हो भन न त ।’ 
विराजले भन्यो, ‘तिम्रो र शरदको बारेमा हो ।’ 
‘के कुरा,’ अलि उत्साहका साथ सोध्छे कल्पना ।
‘नाइँ भैगो पछि भन्छु’ भनेर जान थाल्छ विराज । 
‘प्लिज भन न के कुरा हो विराज’ कल्पना कर गर्छे ।
‘तिमीलाई थाहा छ, शरदले तिमीलाई लाइक गर्छ नि तर तिमीले गाली गर्छौ भनेर भन्नै डराउँछ ऊ,’ विराजले भन्यो । 

‘मलाई त त्यस्तो लाग्दैन’, कल्पना भन्छे । 
‘तिमीलाई त बेकार भनेछु झन साथी भनेर भनेको पत्याउँदैनौं तिमी’, विराजले विश्वस्त पार्न थाल्छ । 
यसपछि कल्पनाको मनमा शरदप्रति भएको माया बिस्तारै बाहिर निस्किन थाल्यो । भोलिपल्ट विराजले कल्पनालाई ‘आज पनि शरद र मेरो कुरा भाको थियो, तिमीले प्रपोज गर्छौ कि भनेर कुरेर बसेको थियो ऊ’ कल्पनाको कानमा पु-याउँछ । यसपछि विस्तारै कल्पना मसँग नजिकिन थालिन् । 

‘शरद म तिमीलाई म माया गर्छु’ भन्ने निधो गरेर कल्पना तयार भई म भएछेउँ आउँछिन् । म पनि बिस्तारै साथीको कुरामा लागेर खुसी हुने कोसिस गरिरहेको थिएँ । साथीहरू पनि मलाई खुशी भएको हेर्न चाहन्थे । कल्पनालाई देखेर मैले ‘कति राम्री देखिएकी छौ’ भनेँ । कल्पनाले पनि तिम्रो लागि नै हो भन्छे, के भनेको मैले सोधेँ । ‘शरद म तिमीलाई एकदम मन पराउँछु भन्न मात्र डराएकी थिएँ, माया मनमा लुकाउन नसकेर आज हिम्मत गरेर भनेकी छु,’ कल्पनाले भनिन् । मसँग केही जवाफ थिएन । 

विराजले मलाई फकाउन थाल्यो, कल्पना एकदम सुशील, मेहनती र पढ्ने विद्यार्थी हो भनेर । बास्तवमा कल्पना राम्री नै थिई । बोलीचाली सबै राम्रो थियो । मात्र कमी थियो मेरो मनमा मायाको याद हटाउन । रातभरि सोचेँ । 

कल्पना पनि राम्री केटी हो भनेर अघि बढ्ने निधो गरेँ । बिहानै उठेर तयार भएँ । कल्पनालाई भेट्न गएँ उसको घरमै । तिमीलाई माया गर्छु तर स्नातक सकिएपछि बिहे गर्ने सोच छ । त्यो सुनेर कल्पनाको मुहारमा खुशीको चमक छायो । 

भोलिपल्ट रेस्टुरेन्टमा खाजा खान जाने कुरा भयो । रेस्टुरेन्टमा कल्पना कुरिरहेको थिइन् म पुगेँ । बस्न थालेको थिएँ झलक्क मायालाई देखेँ । कल्पनासँग बोल्दै नबोली मायाको पछाडिपछाडि गएँ । पछ्याउँदै ऊ बस्ने कोठामा पुगेँ । माया भनेर बोलाएँ । मलाई देखेर अकमक्क परिन् उनी । तिमी ? प्रश्न गरिन् मायाले । मलाई किन छोड्यौ, के गल्ती भयो र मबाट एकै सासमा प्रश्न सोधेँ ।

‘हेर शरद म विवाहित हुँ ।’ मायाले भनिन् । खै कसरी तिमीसँग नजिकिन पुगेँ । तिमीसँगको साथले मलाई आफ्नो संसारबाट टाढा लगेको थियो । तिम्रो विवाहको प्रस्तावले बल्ल याद आयो मेरो अर्को जिन्दगी छ भन्ने । मेरो विवाह भएको छ महिनामै मेरो श्रीमान् विदेश जानुभयो र मलाई पढ्न काठमाडौं ल्याउनु भयो । उहाँसँग कुरा भइराख्थ्यो । सम्पर्क टुटेपछि मलाई डर र चाहना हराउन थालेको थियो त्यहीबेला तिमीसँग भेट भयो । मैले आफूलाई रोक्न सकिनँ । तिम्रो माया देखेर साँचो कुरा भन्न सकिनँ मायाले रुँदै जवाफ दिई । समाजले के भन्छ र कसरी मुख देखाउने डर पनि थियो । 

‘तिमी विवाहित भए पनि केही फरक पर्दैन । म तिमीसँग जिन्दगी बिताउन चाहन्छु ।’ मैले भने, ‘तिमीलाई सधैं माया गरिरहने छु, तिम्रो मनलाई मन पराएको हो तनलाई होइन । 

तर, मलाई तिमी घर जाऊ भनेर मायाले आग्रह गरिन् । मलाई जाने मनै थिएन । ‘तिम्रो श्रीमान् सम्पर्क नभएको एक वर्षभन्दा बढी भइसक्यो अब आश नगर । म तिमीलाई आफ्नो बनाउन चाहन्छु’ मैले भने । 
लाखौं कोसिस गरेपनि मैले मानिनँ । त्यो दिन मायाको कोठामै रात बसेँ । माया पनि खुसी देखिन्थिन् । 
‘अ साँच्ची तिमीसँग रेस्टुरेन्टमा देखिएकी केटी को हो ? बिहान उठ्ने बित्तिकै मायाले अनायासै सोधिन्, ‘कतै तिम्रो नयाँ गर्लफ्रेन्ड त होइन नि ?’

म अकमक्क पर्दै बोलेँ, मेरो कलेजकी साथी कल्पना हो । मलाई माया गर्छिन् । 
‘अनि के अब कल्पनालाई धोका दिन्छौ ?’ मायाले सोधिन् । 
म चुपचाप भएँ केही उत्तर थिएन मसँग ।

त्यति नै खेर मायाको मोबाइलमा फोनको घन्टी बज्यो । त्यसपछि माया मोबाइल हेर्छिन् घरबाट फोन आएको रहेछ । फोन उठाइनन् । निरन्तर फोनको घन्टी बजेपछि मलाई चुप लाग्न इसारा गर्दै फोन उठाइन् । आमाले फोन गर्नुभएको रहेछ । 

‘तेरो सम्पर्क नम्बर परिवर्तन भएको नथाहा पाएर ज्वाइँ साहब (मायाको श्रीमान्) घर आउनु भएको छ । ल कुरा गर,’ आमाले भन्नुभयो । 

‘नम्बर किन परिवर्तन गरेको ? मलाई जेल हालेको थियो । त्यसैले ‘कल’ नै गर्न पाइनँ । जेलबाट छुटेको छ महिना भयो । भिसाको प्रोसेस र पैसा जोड्दा हिजो मात्रै फर्कें । तिम्रो नम्बर नलागेर घर आएँ भोलि काठमाडौं आउँदै छु बस्ने कता हो नि’,  मायाको श्रीमान्ले सोध्यो ।

‘म बानेश्वरमा बस्छु र काठमाडौं आएर यही नम्बरमा फोन गर्नु होला’, मायाले भनिन् । 
फोनमा भएका यी कुरा सुनेर मलाई रिस उठ्छ । मायालाई गाली गर्छु । नानाथरि भन्छु । तर माया शान्त भएर मेरो कुरा सुनिरहन्छे । 

‘तिमी कल्पनासँग जीवन बिताऊ । उसलाई धोका नदेऊ । तिमीलाई सधैँ खुसी राख्छे ऊ । मेरो समस्या बुझिदेऊ है । आजबाट मलाई फोन नगर्नू ल’, माया मलाई सम्झाउँछे ।

म त्यहाँबाट सरासर आफ्नो कोठामा पुगेँ । भएका सबै कुरा सोचेँ । मायाको जिन्दगीमा आफ्नो कारणले दुई व्यक्ति नभई दुई परिवार नै बिग्रन सक्नेछ, भन्ने लायो मनमा । कल्पनासँग के भनौं कसरी आफ्नो अनुहार देखाऊँ म भनेर सोच्न थालेँ । भोलि कलेजको अन्तिम दिन थियो । 

कल्पनालाई आफ्नो र मायाको सम्बन्धको बारेमा सबै भनेँ । सधैँ तिमीलाई माया गरिरहन्छु भनेर विवाहको प्रस्ताव राखेँ । कल्पनाले पनि अबको एक महिनापछि विवाह गर्ने वाचा गरिन् । स्नातकको परीक्षा सकेर हामी एकअर्काको घर गयौँ । कल्पना र मेरो परिवार दुवैको सहमतिमा असोज १६ गते हामी एकअर्काको भयौँ । म र कल्पना सधैँ आफ्नो खुसी त्यागेर अर्काको खुसीमा रमाउन थाल्यौैं । जानेर वा अन्जानमा हाम्रो खुसी एक अर्काको खुसी हुन पुगेछ । मैले चाहेको कल्पनाले पूरा गर्छिन् कल्पनाको मैले । अहिले म र कल्पना वैवाहिक जीवनमा खुसी छौं  जीवन रमाइलोसँग बितिरहेको छ । 







यसमा तपाईको मत

अन्य समाचार

सिटी एक्सप्रेस मनी ट्रान्सफरको एजेन्ट् मीट् कार्यक्रम सम्पन्न

सिटी एक्सप्रेस मनी ट्रान्सफरको एजेन्ट् मीट् कार्यक्रम सम्पन्न

सिटी एक्सप्रेस मनी ट्रान्सफरले आफ्नो एजेन्टहरुको लागि एक दिने एजेन्ट भेटघाट र AML/CFT तालिम कार्यक्रम काठमाण्डौं स्थित एलिस् रिसेप्शन्मा सम्पन्न...

सुबिसुको दसैं, तिहार अफर

सुबिसुको दसैं, तिहार अफर

केबल टेलिभिजन, इन्टरनेट र नेटवर्क सेवा प्रदायक कम्पनी सुबिसु केबलनेटले बडादसैं, तिहार तथा छठ पर्वलाई मध्यनजर गर्दै मात्र ९९ रुपैयाँमा...

पोखरामा प्रोग्रेसिभ फाइनान्स

पोखरामा प्रोग्रेसिभ फाइनान्स

प्रोग्रेसिभ फाइनान्सले पोखरा महानगरपालिका–४, चिप्लेढुंगामा शाखा विस्तार गरेको छ । ...

प्राइम बैंकको एकीकृत कारोबार सुरु

प्राइम बैंकको एकीकृत कारोबार सुरु

प्राइम कमर्सियल बैंकले कन्काई विकास बैंक प्राप्त गरी एकीकृत कारोबार सुरु गरेको छ । ...

‘भत्ता होइन उद्यमशीलता बढाऊ’

‘भत्ता होइन उद्यमशीलता बढाऊ’

नेपाली काँग्रेसनिकट उद्यमशील काँग्रेसको आयोजनामा शनिबार सम्पन्न ‘इन्स्पाइरिङ अन्टरप्रेनर्स’ कार्यक्रमका वक्ताले नेपालमा उद्यमशीलता प्रवद्र्धनको आवश्यकता रहेको औंल्याएका छन् । ...

ग्रान्डी सिटीमा कार्यक्रम सम्पन्न

ग्रान्डी सिटीमा कार्यक्रम सम्पन्न

कान्तिपथस्थित ग्रान्डी सिटी अस्पतालले विश्व प्राथमिक उपचार दिवसको अवसर पारेर एक कार्यक्रम सम्पन्न गरेको जनाएको छ । ...

सेञ्चुरी बैंकद्वारा स्कुलमा पोसाक वितरण

सेञ्चुरी बैंकद्वारा स्कुलमा पोसाक वितरण

सेञ्चुरी कमर्सियल बैंकको बनेपा शाखाले विद्यार्थीलाई विद्यालय पोसाक वितरण गरेको छ । ...

हुवावेको ल्यापटपमा माइक्रोसफ्ट विन्डोज प्रयोग नहुने

हुवावेको ल्यापटपमा माइक्रोसफ्ट विन्डोज प्रयोग नहुने

हुवावेले आफ्ना ल्यापटपहरूमा लिनक्सको विशेष वितरण अर्थात् लिनसक डिपिन इन्स्टल गर्ने भएको छ ...

Ncell Footer Ad