फलाक्न थाल्यो धामीले

सुन्न है थाल्यौं हामीले।

रिसिया गाउनु मन छैन

बाटो लगाउनु डर छैन

बढीमा गयौ बेसरी

बुढेसकाल लाग्यो त्यसरी

जन्मेर आयौ जसरी

फुकाऊँ गाठो कसरी

ए मनुखे छाया!

नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।

छोडेर जाँदैछौ एक्लो बास

उडेर पुग्ला कहाँ स्वास

सुसेल्नु छाड्यौ तिमीले  

विश्वास गर्‍यौं हामीले  

मलिबास अब काटी लेऊ  

सेतो कात्रो खोजी देऊ

ए मनुखे छाया!

नहेरी जाऊ है दायाँ र बाँया।

झरेर जाँदा यो आँसु  

बाँच्नेका लागि के हाँसू

फर्केर आउँथ्याे याम सधैं

सिमसिम पानी बर्सिन्थ्यो

धुरीमा घाम चर्किन्थो

नापिलित्मा चरी गीत गाउँथ्यो  

उँभौली जब आउँदैन

उँधौली कहाँ आउँछ र?  

ए मनुखे छाया!

नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।

जीवनको आँधी बगेर

मनुख्य चोला लु हेर

फर्केर आई चोखिंदा

अन्तिम पाइला रोकिंदा

एक बारको जुनी सकिंदा  

सन्तानको आँसु पोखिंदा

ए मनुखे छाया!

नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।

लु हेर माथि आकाशमा

सजाए तिमीलाई बाकसमा

माया त रैछ बन्धकी  

शून्य पो लाग्यो जिन्दगी

गलाको आँसु पिएर

पाइलामा ढिलो चालेर

चोखो त्यो घरमा छाडेर  

तीन मुठी खान दिएर

ए मनुखे छाया!

नहेरी जाऊँ है दायाँ र बायाँ।

मिल्यो है मिल्यो जोखाना  

कुन बाटो गयौ लौ भन?  

मेरो त बाटो सजिलो छ

माथि है माथि आकाश छ  

तलमा तल पृथ्वी छ  

वरि र परि हावा छ

तातो न तातो आगो छ  

पानीको बाटो शीतल छ ...

यसरी पो आप्पाहरू  

खै कहाँ हो कहाँ जानु हुँदोरहेछ

पञ्चतत्त्व भई जुगजुग बाँचिरहन।