पदयात्रा

हाइकिङले बलियो बनाएको मन(फोटो फिचरसहित)

शनिबार, २८ बैशाख २०७६, ०७ : ५८ नागरिक

रामदेवी महर्जन  
निस्पट्ट अँध्यारोमा मोबाइलको मधुरो उज्यालो। चन्द्रागिरीको घना जंगल। विहानै देखि पानी परेर चिप्लो बाटो। त्यसमाथि एक जना मात्र हिँड्न मिल्ने गोरेटो। थानकोट गोदामदेखि चित्लाङ पुग्ने मोटरबाटो बनाउँदै गरेकाले फर्कंदा पनि पुरानै ठाडो ओरालो झर्नुपर्ने भयो।

दोस्रो पटक पदयात्रामा आएका चन्द्रलाई अप्ठेरो भयो। युरिक एसिडका कारण उनका खुट्टा ओरालोमा खुम्च्याउनै नमिल्ने गरी जाम भए। बिस्तारै कहिले उल्टोबाट त कहिले चार हात टेकेर पानीघाट पुग्दा बेलुकीको ८ बज्यो। बीचबीचमा ‘ट्याक्सी’ बनेर अप्ठेरोमा पनि पिठ्यूँमा बोकेर पानीघाटसम्म ल्याइदिनुहुने मित्रहरू गंगाराम महर्जन, राजु पुडासैनी, तेजराम महर्जन, अनिल श्रेष्ठ लगयत पछाडि बसेर सहयोग गर्नु हुने सबै सहयोगीलाई धन्यवाद !  
पानीघाटबाट पनि गाडी बसेको गोदाम पुग्न ३ किमी हिँड्नु थियो। गाडीलाई गोदामबाट १ किमी माथि बोलायौं। हामीले उनलाई बोकेरै गाडी भएको ठाउँसम्म पु-यायौं।

हिँड्न साहस र चाहना भएर मात्र पुग्दैन। शरीर पनि ठिक हुनपर्छ। शरीर स्वस्थ राख्न उचित खाना खानु पर्छ। शरीर स्वस्थ भएन भने आत्मबल भएर मात्र हुँदैन। त्यसैले शरीरलाई ठेगानमा राख्नु अति आवश्यक छ। चैत २४ गते, विहान देखि नै धुम्म मौसम। चारैतिर कालो बादल, पूरै अँध्यारो। खराब मौसमका कारण पनि चिल्लाङ जाने रहले तीन सय जना पदयात्री आएका थिए। निरोगधाम, सातदोबाटोमा विहान नाम दर्ता गर्दा नै गड्याङगुडुङ गर्दै आकाश कराउन थाल्यो। नाम दर्ता सकेर हामी १० वटा गाडीमा बल्खु, कलंकी हुँदै थानकोट गोदामसम्म पुग्यौं। पानी पर्दै थियो। आकाश कराएको देखेर ठूलै पानी पर्ने छाँटकाँट थियो र पनि हामी अघि बढ्यौं।

हाम्रो १४२ औं हाइकिङको गन्तव्य थियो मकवानपुरको चित्लाङ। हाम्रो (प्रकृतिप्रेमी समूह पदयात्राको नियम अनुसार सबैभन्दा अगाडि डा. उमेश श्रेष्ठ बस्नु भयो भने सबै पछाडि म, साथी सरिता र राजेश तुलाधर। कच्ची सडक त्यसमाथि पनि भर्खर बाटो बिस्तार हुँदै गरेकाले हिलाम्मे। तीन किमी कच्ची बाटो हिँडेपछि पानीघाट पुग्यौं। त्यहाँबाट भने रियल हाइकिङ सुरु भयो। मोटर गुड्ने सडक बिस्तार हुँदै गरेकाले हामी पुरानो गोरेटोबाट उकालियौं। 

ठूलो हुल लामबद्ध भएर हिँड्दा पहिलो र अन्तिम हाइकर्सको फरक करिब ३० मिनेटको थियो। बिस्तारै उकालो चढ्यौं हामी, चन्द्रागिरीको घना जंगलमा। प्रकृति भने आफ्नै लय र तालमा गर्जंदै थियो। हामी आफ्नै तालमा अघि बढ्यौं। पानीघाटबाट चन्द्रागिरी भन्ज्याङ करिब २.५ किमी ठाडै उकालो। चन्द्रागिरीबाट हामी मोटरबाटोमा हिँड्यौं। पानी परेकाले चित्लाङ सेतो कुहिरोमा लुकेको थियो। वरिपरि हरियाली देखिन्थ्यो।

चित्लाङको गुर्जुधारा होमस्टेमा हाम्रा लागि खाना तयार हुँदै थियो। हामी पछाडि बसेकाहरू त्यहाँ पुग्दा घडीले १ बजाइसकेको थियो। होमस्टेमा सबैलाई गुराँसको १–१ गिलास जुसले स्वागत गरियो। ब्राउन राइस, दुई थरी हरियो तरकारी र अचार। हामी पदयात्रामा सबैलाई स्वस्थ रहन उचित आहार खानुपर्छ भन्ने ज्ञान दिँदै हिँड्छौं। त्यसको व्यावहारिक अभ्यास पनि गर्छौं।

हिँड्न साहस र  चाहना भएर मात्र पुग्दैन। शरीर पनि ठिक हुनपर्छ। शरीर स्वस्थ राख्न उचित खाना खानु पर्छ। शरीर स्वस्थ भएन भने आत्मबल भएर मात्र हुँदैन। अर्को कुरा, समूहमा हाइकिङ गर्दा एकले अर्कालाई सहयोग गर्दै हिँड्नु पर्छ। यसबाट आपसमा प्रेम र सद्भाव बढ्छ।  

खानापछि बजार घुमेर त्रिगजुरेश्वरमा एक छिन सांगीतिक कार्यक्रम गरेर फेरि गएकै बाटो फक्र्यौ। बाटैभरि लालीगुराँस। केही दिनअघि बाटो रेकी गर्न आउँदा गुराँसको रुखमा बसेर फोटा खिचेका थियौं।  
चन्द्रागिरी भन्ज्याङबाट हामी देउराली पुग्यौं। देउराली पुग्दा सबै पदयात्री अलमलमा परेछन्। मोटरबाटोबाट फर्कने योजना थियो तर फराकिलो बन्दै गरेको सडकका कारण त्यो संभव भएन। अघि चढेकै उकालोमा ठाडै ओरालो झर्नु पर्ने भयो। ठाडो अनि चिप्लो ओरालो। म सबैलाई सम्हालिएर हिँड्न सल्लाह दिँदै थिएँ, त्यत्तिकैमा ऐया, मरे नि भन्ने शब्द कानमा गुञ्जियो।

महिला मित्र लड्नु भएछ। कम्मरमा चोट लाग्यो। घडीले ४ः३० बजाइसकेको थियो। आराम गराउन पनि समय भएन। हामीलाई ओराले झरेर गोदाम पुग्नु थियो। अगाडिका मित्रलाई सम्हाल्दै चोट लागेका मित्रलाई समाउँदै अघि बढाएँ।  
दुई किमी ठाडो ओरालो। पदयात्रीलाई सम्हाल्दै, चोट लागेको दिदीलाई हात समाएर ल्याउँदा मैले एक पल पनि त्यो बाटो हिलो र अप्ठेरो महसुस गरिन। मेरो मनमा सबै हाइकर्सलाई कसरी तलसम्म सेफ ल्यान्डिङ गर्ने भन्ने कुरा मात्र खेलिरह्यो। करिब १ घण्टापछि हामी पानीघाट पुग्यौं। पानीघाटबाट भने सजिलो बाटो थियो। उहाँलाई बससम्म पु¥याउँदा ६ बजिसकेको थियो। पछाडी अझ धेरै आउन बाँकी थिए। झन्झन् रात छिप्पिँदै थियो। तलबाट फेरि हामी नसक्नेलाई लिन म दाइ श्रीकृष्ण श्रेष्ठलाई लिएर पानिघाटतिर फर्कें। दुईचोटि ओहोरदोहोर गर्दा पनि एक पल थकान र डरको महसुस भएन।

हुन त अप्ठेरोमा र ढिलोसम्म हिँडेको यो पहिलो पटक होइन तर त्यतिबेला मनमा भने केही न केही डर हुन्थ्यो। यसपालि मनमा डर थिएन। हाइकिङ गर्दागर्दै मन यति धेरै बलियो र निडर बनिसकेको रहेछ ! ममा सबैलाई सुरक्षित ढंगले बससम्म कसरी पु¥याउने भन्ने मात्र चिन्ता भयो। करिब ८ बजे सबै आइपुगे। पानीघाटबाट तलसम्म हिँड्न नसक्ने मित्रलाई पालैपालो बोकेर गादोम पुग्दा साँढे ८ बज्यो। त्यो दिन हामी निरोगधाम पुग्दा रातिको ९ बजेर १५ मिनेट गएको थियो। 

हाइकिङ गर्नु भनेको सजिलो बाटोमा मोजमज्जा गर्दै हिँड्नु होइन। प्रकृतिको नियम बुझ्दै, नयाँ ठाउँको भौगोलिक बनावट हेर्दै सबैसँग आत्मीय हुँदै हिँड्नु हो। नसक्नेलाई सघाउँदै हिँड्दा सबैलाई सहयोग पुग्छ। र, अप्ठेरो ठाउँमा हिँडदा आत्मबल बढ्छ।

थानकोट गोदाम
सातदोबाटोबाट १४ किमी दूरीमा छ गोदाम। उहिल्यै यही बाटो चन्द्रागिरि भएर तराई (हेटौंडा)झरिन्थ्यो। तिनताका यहाँ सामान ल्याएर गोदाम गरिन्थ्यो। त्यही भएर यस ठाउँलाई गोदाम (१,४००मिटर) भन्न थालियो। चन्द्रागिरी जंगलमुनि गोदाम शीतल छ। हाल केबलकारको चहलपहलले गोदाम पनि गुल्जार भएको छ। गोदामबाट १० मिनेट  केबल कार चढे पुगिन्छ भालेश्वर महादेव (२,५००मिटर)। गोदाममा नपाली सैनिकको फायरिङ प्वाइन्ट पनि  छ।

चन्द्रागिरी भन्ज्याङ
काठमाडौं र मकवानपुरको संगम हो चन्द्रागिरी भन्ज्याङ (२,२५५ मिटर)। राणाकालमा मान्छेले गाडी बोकेर भीमफेदी, चित्लाङ, चन्द्रागिरी हुँदै काठमाडौं ल्याएका थिए। काठमाडौंको त्यहीँ दक्षिणी पुरानो नाका हो चन्द्रागिरी। उहिल्यै सडक सञ्जाल नखुल्दा काठमाडौंबाट तराई र भारत आउजाउ गर्ने नाका थियो चन्द्रागिरी।

इतिहास पनि बोकेको छ भञ्ज्याङले। राष्ट्र निर्माता पृथ्वीनारायण शाह मावली हुँदै तोप्लाङ भएर भन्ज्याङ पुग्दा उपत्यकाको राम्रो दृष्य देखेर उनलाई उपत्यका आक्रमण गर्ने मन भयो र पछि भालेश्वरमा गएर पूजा गरी उपत्यका जिते। 

त्यस्तै पौराणिक कथा अनुसार समुद्र मन्थन गर्दा निस्केको विष महादेवले पिए। विषले डाहा भएपछि उनी यहाँ आएर त्रिशूल गाड्न खोज्दा गडेन। त्रिशुल नगडेकाले यहाँ चंडालको बास रहेछ भनेर एकै पाइलामा उनी गोसाईंकुण्ड पुगे र त्यहाँको चिसो पानीमा विश्राम गरेको कथा छ। चण्डालको बास भएको थुम्को भएकाले चन्डालगिरी भन्दाभन्दै चन्द्रागिरी नाम रह्यो।

भन्ज्याङमा बौद्ध स्तुप र बुद्धका मूर्ति छन्। नजिकै सानो पसल जुन धेरै वर्ष पुरानो छ। त्यहाँ एउटै मात्र पसल छ सानो भाइको। श्री ३ जुद्धशमसेरले उनका बाजेलाई पसल चलाउन दिएका थिए। पसलमा थकाइले लखतरान भएर आएकाहरू आरामको सुस्केरा फेर्छन्। त्यहाँ चिया नास्ता, आलु, चना, सेल लगायत खाजा पाइन्छ। हिँडेर आएकाहरूको थकान मेटाउँछन् उनी। चन्द्रागिरी पुगेपछि उनको पसल नछिर्ने कोही हुँदैनन्। 

भन्ज्याङमा चौबाटा छन्। दक्षिण लागे प्रख्यात धार्मिक पर्यटकीय मन्दिर भालेश्वर ३ किमी दूरीमा छ। पश्चिम लागे चित्लाङ र उत्तर लागे पुरानो बस्ती तोप्लाङ पुगिन्छ।

कसरी पुग्ने:  काठमाडौंको थानकोट गोदामसम्म गाडीमा। गोदामबाट पानीघाट ठाडो उकालो, देउराली, चन्द्रागिरी भन्ज्याङ हुँदै चित्लाङ र चित्लाङबाट बजार घुमेर फेरि गएकै बाटो फर्कने। गोदाम–पानीघाट ३ किमी, पानीघाट– देउराली १.५ किमी ठाडो उकालो,  देउराली– चन्द्रागिरी भन्ज्याङ ५ किमी उकालो, भन्ज्याङ चित्लाङ २ किमी छोटो बाटो, चित्ला– बजार २ किमी। जम्मा पदयात्रा दूरी १८ किमी। समय ६ देखि ७ घण्टा। बाटो अधिकांश उकालो र ओरालो छ। पदयात्रा गर्दा एक रात चित्लाङ बास बसेर फर्कँदा मार्खु, कुलेखानी, फाखेल हुँदै लामो बाटोबाट फर्पिङ निस्कन पनि सकिन्छ।
जनबोली
राजु पुडासैनी नेपाली सेनाका प्रमुख सेनानी हुनुहुन्छ। हाइकिङमा सहयोग गर्न पाउँदा उहाँ धेरै खुसी हुनु भयो। ‘कठिन परिस्थितिमा कसरी अरूको आत्मबल बढाउने र  सहयोग गर्ने भन्ने थाहा भएकाले सहयोग गर्न सकें’, राजु भन्नु हुन्छ,‘तर हिँड्नलाई पहिले शरीर ठिक हुनु पर्छ। शरीर ठिक भए आत्मबल आफैं बढ्छ।’
...
गंगाराम महर्जन हस्तकला व्यवसायी हुनुहुन्छ। उहाँले धेरैपटक हाइकिङ गरिसक्नु भएको छ। ‘यसपालि अप्ठेरो बाटोमा पदयात्रीलाई बोकेर सहयोग ग¥यौं’, गंगाराम भन्नु हुन्छ, ‘अप्ठेरो बाटो, एक्लै हिँड्न पनि गाह्रो, पहिला त बाटो देखेर अलिक डर लाग्यो पछि बोकेर हिँडेपछि डर पनि हरायो। सायद सहयोग गर्न पाउँदा मनमा पनि आत्मबल बढेको हो कि !’
...
नवराज गिरी सिटिजन क्यापिटल बैंकका सिइओ हुनुहुन्छ। उहाँ कुशल हाइकर्स हुनु हुन्छ। ‘म सबैलाई सहयोग गर्न पछिल्लो लहरमा बस्ने गर्छु। यसपालि पनि सहयोग गर्न पाइयो’, नवराज भन्नु हुन्छ, ‘पदयात्रामा परिस्थिति र समय बुझेर अनुशासित भएर हिँड्नुपर्छ। सहयोग नै धर्म हो त्यसैले म पदयात्रामा सधैं पछाडि बस्छु।’

हिँड्ने कसरी ?
- कहिले पनि हतार गरेर नहिँड्ने। हतारहतार हिँड्दा स्वास फुलेर अफ्ठेरो हुन्छ।
- उकालोमा स्वाँस्वाँ हुने गरी नहिँड्ने। ओरालोमा घुँडालाई अफ्ठेरो हुने गरी नहिँड्ने। घन्टाघन्टामा पानी पिउँदै मध्यम गतिम हिँड्ने।
- समूहसँग छुट्टिएर नहिँड्ने। अगाडि छिटोछिटो हिँड्दा बाटो बिराउन सकिन्छ। त्यसैले धेरै अगाडि र धेरै पछाडि नहिँड्ने।
-   हिँड्दा अप्ठेरो परेकालाई सघाउने। सबैसँग घुलमिल हुँदै, कुरा गर्दै हिँड्ने।
-  पदयात्रा भनेको हिँड्नु मात्र होइन, नयाँ कुरा सिक्नु, नयाँ साथी बनाउनु पनि हो। यो कुरामा ध्यान दिने।
-  स्थानीय वा पदयात्री कसैसँग पनि कुनै कुरामा वादविवाद नगर्ने।
-   अप्ठेरो परेकालाई सहयोग गर्ने। कमजोरलाई प्रोत्साहन र हौंसला दिँदै हिँड्ने। यसरी हिँड्दा आपसमा प्रेम, सद्भाव र ममता बढ्छ।

जाऔं है चित्लाङ
गाउँमा ट्राउट माछा फर्म, तलेजु भवानी कोत, सातधारा, त्रिगजुरेश्वर शिवालय, बाख्रा फर्म, स्वच्छन्द भैरव, चिज कारखाना, दरबार आदि सम्पदा छन्।

चन्द्रागिरी भञ्ज्याङबाट ६ किमी झरेपछि पुगिन्छ पुरानो नेवार वस्ती चित्लाङ। उत्तरदक्षिण फैलिएको लाम्चो आकारमा छ चित्लाङ। शान्त वातावरण अनि हरियाली बस्ती। सफा ढुङा ओछ्याइएको बाटो दायाँबायाँ घरहरू। बस्ती पुग्नेबित्तिकै हावा घर आउँछ। उहिल्यै काठमाडौंको गर्मी छल्न राणा चित्लाङ आउँथे। ती घर जीर्ण भइसके। अहिले त्यहाँ ट्राउट माछा पालन गरिन्छ।  
मकवानपुरमा पर्ने चित्लाङमा प्रशस्तै सांस्कृतिक, ऐतिहासिक र जैविक सम्पदा छन्। गाउँमा नेवार, तामाङ, क्षत्री, बाहुन र बलामीको बसोबास छ।
संस्कृतिविद् शान्तलाल नेवाःको पुस्तक अनुसार चित्लाङ नाउँको सन्दर्भ सम्राट अशोकसँग जोडिएको छ। ईसापूर्व २७३ मा छोरी चारुमतीसँग अशोक लुम्बिनी घुमेर काठमाडौं आए। त्यो बेला काठमाडौं पस्ने गौंडो चित्लाङमा उनले चैत्य बनाए। त्यही चैत्यसँग लङ मिलाएर घर बने। चैत्य लङ भन्दाभन्दै पछि चित्लाङ भन्न थालियो। उनले बनाएको चैत्य सातधारा नजिकै अहिले पनि छ।
गाउँमा हेर्ने, सिक्ने र रमाउने कुरा धेरै छन्। ट्राउट माछा फर्म, तलेजु भवानी कोत, सातधारा, त्रिगजुरेश्वर शिवालय, बाख्रा फर्म, स्वच्छन्द भैरव, दरबार आदि सम्पदा छन्। गाउँमै चिज कारखाना छ जहाँ बाख्राको दूधबाट चीज बनाइन्छ। फ्रान्सको सहयोगमा सन् २००४ देखि चीज बनाउन थालिएको।
चित्लाङको मुला भन्ने त उखानै छ। काउली, बन्दा, गाजर, बरेलाका साथै थुप्रै तरकारी फलाइन्छ। भुइँस्याउ र नासपाती राम्रो उत्पादन हुन्छ। नासपाती, भुइँस्याउ र सिस्नुको जुस पनि पाइन्छ।
वर्षैभरि शीतल हुन्छ चित्लाङ। त्यसैले न्याना कपडा लिएर जानु पर्छ।
बाटोको छेवैमा छ ढुंगे धारा। महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको चर्चित कविता ‘कुन मन्दिरमा जान्छौ यात्री’ चित्लाङमै बसेर लेखिएको मानिन्छ। देवकोटा पानी पिएर त्यहाँको ढुंगेधारा छेउमा आराम गरिरहेका थिए। त्यही बेला एउटा मोटो मान्छे डोलीमा चढेर चन्द्रागिरी भञ्ज्याङको उकालोतिर लागेछ। ऊ पशुपतिनाथ दर्शन गर्न भारतबाट आएको थियो।
महाकविको मनले सोध्यो, ‘मान्छेलाई दुःख दिएर पनि धर्म हुन्छ रु’ उनले लेखिहाले, ‘मानिसहरूको काँध चढी कुन देवपुरी जाने हो।’ त्यो ढुंगेधाराबाट आज पनि पानी आइरहन्छ।
चित्लाङ उपत्यकामा खान र बस्न होटल, रिसोर्ट र होमस्टे सुविधा छ। नेपाल भ्रमण वर्ष २०११ देखि त्यहाँ नेवार, ठकुरी र क्षेत्रका ६ घरमा होमस्टे सुरु गरिएको थियो। हाल १८ घरमा होमस्टे सुविधा छ। होमस्टेमा पाहुनाको डिमान्डअनुसार बलामी, तामाङ र नेवार समुदायको सांस्कृतिक कार्यक्रम हेर्ने सुविधा छ।  
चित्लाङबाट मार्खुको इन्द्रसरोवर ८ किलोमिटर दूरीमा छ। इन्द्रसरोवरमा बोटिङ गर्न पाइन्छ। बजारमा लोकल माछा पाइन्छ। प्रकृतिप्रेमी समूहले काठमाडौंको मच्छेगाउँबाट मकवानपुरको चित्लाङ, बज्रबाराही, मार्खु हुँदै फर्पिङसम्म ५० किमी लामो पदमार्ग एक्सप्लोर गरेको छ। मच्छेगाउँबाट भष्मेश्वर हुँदै चित्लाङ ११ किमी, चित्लाङबाट बज्रबाराही हुँदै मार्खु १८ किमी र मार्खुबाट फर्पिङसम्म २१ किमी । पदमार्गका चित्लाङ र मार्खुमा बास बस्नु पर्छ।
चित्लाङको शिर भालेश्वर डाँडामा काठमाडौं फनपार्क प्रालिले केबलकार बनाएकाले चित्लाङ उपत्यकामा पनि चहलपहल बढेको छ। केबुलकारमा दुई किलोमिटर पार गर्न जम्मा ९ मिनेट लाग्छ। साथै थानकोटदेखि चित्लाङसम्म सडक ९ मिटर चाक्लो बन्दैछ। त्यसैले चित्लाङमा सहरीकरण बढ्दै छ।  
होमस्टेमा स्वागतम्
हिरादेवी मानन्धर
सञ्चालक, गुर्जुधारा होमस्टे
हामीले ०६७ सालदेखि होमस्टे चलाएका छौं। १२ वैशाखको भुइँचालोले घर भत्केपछि पुनःनिर्माण गरेर सञ्चालनमा ल्याएका हौं। हामी पाहुनालाई फूलमालाले स्वागत गर्छौ। अर्गानिक परिकार खुवाउँछौं। १५ सय रुपैयाँको प्याकेजमा खाजा, खाना र बास सुविधा दिन्छौं।
सम्पर्क ः ९८०८८२३२३१ 






यसमा तपाईको मत

अन्य समाचार

नेपाल उड अन्तर्राष्ट्रिय प्रदर्शनी हुने

नेपाल उड अन्तर्राष्ट्रिय प्रदर्शनी हुने

मिडिया स्पेस सोलुसन्स प्रालि र फ्युचरेक्स ट्रेड फेयर एन्ड इभेन्टसले संयुक्त रुपमा आयोजना गर्दै आएको नेपाल उड इन्टरनेसनल एक्सपो तथा...

पोखरामा सिभिल बैंकको गण्डकी प्रदेश कार्यालय तथा शाखा

पोखरामा सिभिल बैंकको गण्डकी प्रदेश कार्यालय तथा शाखा

सिभिल बैंक लिमिटेडले आफ्नो गण्डकी प्रदेश कार्यालय तथा शिवचोक शाखा पोखरा महानगरपालिकाको शिवचोक–१० मा स्थापना गरेको छ । ...

वैदेशिक रोजगारको अनलाइन भुक्तानी सम्झौता

वैदेशिक रोजगारको अनलाइन भुक्तानी सम्झौता

वैदेशिक रोजगार विभाग र नेपाल क्लियरिङ हाउस (एनसिएचएल) बीच एनसिएचएलको कनेक्ट आइपिएस इ–पेमेन्ट प्रणालीमार्फत वैदेशिक रोजगार विभागकोे अनलाइन भुक्तानी संकलनका...

एपोलो टायरको ध्यान नेपालमा

एपोलो टायरको ध्यान नेपालमा

एपोलो टायरले नेपालमा आफ्नो कार्यालय स्थापना गरेको छ । ...

एन आई सि एसियाको कार्डबाट खरिद गर्दा सामसङको मोबाइलमा विशेष छुट

एन आई सि एसियाको कार्डबाट खरिद गर्दा सामसङको मोबाइलमा विशेष छुट

सामसङले  ग्यालेक्सी S10/S10 + तथा सामसङ ग्यालेक्सी Note10/ Note 10+ मा विशेष छुटको अफर ल्याएको छ । ...

गेमिंग ल्यापटप खरिद गाइड

गेमिंग ल्यापटप खरिद गाइड

२०२० मा कस्तो गेमिंग ल्यापटप किन्ने ? ...

एल.जी. ब्राण्डको प्रिमियम ब्राण्ड शप अब विराटनगरमा

एल.जी. ब्राण्डको प्रिमियम ब्राण्ड शप अब विराटनगरमा

सि.जी. इलेक्ट्रोनिक्स को १८ औं शोरुम तथा एल.जी को ८औं नयाँ प्रिमियम ब्राण्ड शप विराटनगरमा संचालनमा आएको छ । ...

राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकको ५५औं वार्षिकोत्सव सम्पन्न

राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकको ५५औं वार्षिकोत्सव सम्पन्न

राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकको ५५औं वार्षिकोत्सव सम्पन्न भएको छ । ...

Ncell Footer Ad