माया दिदी

शनिबार, ०१ बैशाख २०७५, ०७ : २६ शोभा ज्ञवाली  | @GyawaliShova

तालीको गडगडाहटबीच सम्मान पाएलगत्तै म आफ्नो सिटमा गएर बसें । मलाई आफैप्रति गर्व महसुस भइरहेको थियो । यो सम्मानले खुसीसँगै विगतको स्मरणसमेत ताजा गराइदियो।

मेरा लागि त्यो क्षण निकै पीडादायी थियो, जुन दिन श्रीमान्ले मलाई छाडेर घरबाट निस्कनुभयो । त्यो दिन मैले उहाँलाई घर नछाड्न लाख बिन्ती गरें । खुट्टा समाएर रोएँ । अन्जानवस गरेको गल्तीको माफी मागें । तर, उहाँले मेरो कुरामा चासो देखाउनुभएन।

‘अब उप्रान्त हजुरलाई रक्सी खान कहिल्यै रोक्दिनँ । बिन्ती घर छाडेर नजानुस्,’ मैले बिन्ती बिसाएँ । तर, उहाँले मान्नुभएन।

मेरो आँखाबाट आँसु रोकिएको थिएन । मेरो अवस्था देखेर छोरा पनि रुन थाल्यो । तैपनि उहाँको मनस्थिति परिवर्तन भएन । ढोका डाङडुङ गर्दै तल ओलिर्नुभयो । र, घर छाड्नुभयो।

त्यसपछि मलाई आफ्नै घर शून्य र मसानघान जस्तै लाग्न थाल्यो। त्यो रात मलाई निद्रा परेन । घरीघरी चिटचिट पसिना आउथ्यो घरी जाडो हुन्थ्यो । उहाँकै बारेमा मनमा कुरा खेलिरहे। उहाँले किन घर छाडेर जानुभयो ? कहाँ जानुभयो ? अब उहाँ कहिल्यै घर फर्कनुहुन्छ होला ? मनमा यस्तैयस्तै कुरा खेलिरहेका थिए । यतिकैमा अलार्म बज्यो । घडी हेर्दा त बिहानको चार बजिसकेको रहेछ।

म उठें । र, नित्यकर्ममा लागें । नुवाइधुवाइ गरेपछि पूजा गर्न बसें । तर, पूजामा मन बसेन । आखिर त्यो पीडा कहाँ सजिलै भुल्न सकिन्थ्यो र ? आँखाबाट आँसु खसिहाल्यो।तैपनि मनलाई सान्त्वना दिँदै पूजा गरें । र, तल ओर्लिए । मन कस्तोकस्तो भइरहेको थियो । एउटा पाइला चाल्न पनि धेरै बल गर्नु पथ्र्यो । पीडासँगै छटपटी भइरहेको थियो । आँसु रोकिएको थिएन।

छोरो सुतिरहेको थियो । ऊ बिहान आठ बजे स्कुल जान्थ्यो । त्यसैले उसका लागि खाना र टिपिन तयार पारें । र, स्कुल पठाएँ । लाग्थ्यो– छोरालाई हिजोको कुरा केही याद छैन । मैले पनि उसलाई त्यो कुरा अनुभूति हुन दिएको थिइनँ।

जता गयो उतैबाट प्रश्न आउँथ्यो, ‘श्रीमान्लाई किन छोड्नुभयो ?’ यो प्रश्नले म हैरान हुन्थें । लाग्थ्यो– समाजले घाउमा मल्हम लगाउनुको साटो उल्टै किन समाजले नुनचुक छर्किन्छ ?
 

छोरालाई बसमा चढाएर घर फर्किएँ । घरमा मलाई भेट्न छिमेकी आउनुभएको थियो। उहाँलाई चिया पकाएर खुवाएँ । तर, अघिल्लो दिनको घटनाबारे केही पनि भनिनँ।त्यो घटनाले मलाई कमजोर बनाएको थियो । लाग्थ्यो– घरको हरेक कुनाले जिस्काइरहेको छ । तैपनि आफूलाई सम्हाल्दै थिएँ । जीवनका राम्रा कुरा मात्रै सोच्दै थिएँ । श्रीमानसँग बिताएका पलहरू झल्झली सम्झँदै थिएँ।

श्रीमानको याद आएपछि उहाँको मोबाइलमा फोन गरें । तर, उठेन । धेरै चोटी फोन गर्दा पनि कुराकानी हुन सकेन । अनि पसलबाट फोन गरें । उहाँले फोन उठाउनुभयो । र, भन्नुभयो– ‘अब हाम्रो सम्बन्ध हुन सक्दैन । तिमी मलाई पटकपटक फोन नगर । हाम्रो वैवाहिक जीवन यही सकियो।’

‘बिन्ती छ यसो नभन्नुस् । म हजुरबिना बाँच्न सक्दिनँ,’ म भक्कानिएँ । तर, उहाँले मेरो कुरा सुनेर पनि नसुनेझैं गर्नुभयो । म बोलिरहेको थिएँ । तर, उहाँले फोन राखिसक्नुभएको रहेछ । फोन राखेको ट्युन आएपछि मैले फोन राखें । र, घर फर्किएँ ।घरधन्दा बाँकी काम गर्न थालें । मेरो मन भने घरधन्दाभन्दा पनि उहाँकै सम्झनामा तड्पिरहेको थियो ।श्रीमानबिनाको जीवन कल्पना पनि गरेको थिइनँ । श्रीमानसँगै हुँदाको सुख–दुःख थाहा भएन । तर, आफूलाई एकदमै सुरक्षित ठानेको थिएँ।

मेरो मनमा श्रीमानले मलाई किन छाड्नुभएको भन्ने कुरा मात्रै खेल्थ्यो । मैले उहाँलाई के गर्न सकिनँ ? कहिले घरमा आउनुहुन्छ ? म आफैसँग यसको उत्तर खोजिरहेकी थिएँ।

म उहाँलाई घरमा फर्काएर सबै दुःख भुल्न चाहान्थें । हे भगवान ! म उहाँलाई कसरी घरमा ल्याऊ ? के गर्दा उहाँ घरमा आउनुहुन्छ ? मनमा यस्तै कुरा खेल्थें।

केही दिनपछि उहाँको एक जना साथी घरमा आउनुभयो । मैले उहाँप्रति साधारण व्यवहार देखाएर भने, ‘अहिले उहाँ दुई–चार दिनका लागि बाहिर जानुभएको छ, उहाँ आएपछि तपाईं भेट्न आउनुभएको भनिदिउँला ।’तर, उहाँले आफूलाई सबै कुरा थाहा भएको प्रतिक्रिया दिनुभयो । भन्नुभयो, ‘हामीलाई सबै कुरा थाहा छ, भाउजू । तर, उसले जे ग¥यो, राम्रो गरेन ।’ मैले स्पष्ट हुन खोजें, ‘के भन्नुभएको?’

‘अर्कै केटीसँग...गहिरो माया परेको रहेछ । अहिले उसँगै बसिरहेको छ । साथीभाइहरूसँग तर्केर हिँड्न थालेको छ,’ उहाँले बेलिविस्तार सुनाउनुभयो।  उहाँको कुरा सुनेर मेरा हातखुट्टा चिसो भए । मलाई गाह्रो महसुस भयो । त्यसपछि भुइँमा टुसुक्क बस्न खोज्दा बेहोस भएर लडेको रहेछु ।भोलिपल्ट बिहान उठ्दा छेउमा छिमेकी दिदी बसिरहनुभएको थियो । उहाँले मलाई अँगालो हाल्नुभयो । भन्नुभयो, ‘यति धेरै दुःख लुकाएर बसेकी रहेछौं।’  

त्यसपछि म भक्कानिएर रुन थालें । केही क्षणपछि मात्रै मन हल्का भयो । अनि सम्झिन थालें, ‘मप्रति उहाँको व्यवहार कहिलेबाट फरक भयो ?’उहाँले मलाई राम्रो देख्न छाडिसक्नुभएको थियो । उहाँको नजरमा म मोटी, नराम्री, कुरा गर्न र समाजमा उठबस गर्न नजान्ने भएकी थिए । मेरा हरेक कुरामा उहाँ नकारात्मक मात्रै देख्नुहुन्थ्यो।

उहाँ भने बढी समय बाहिर बिताउनुहुन्थ्यो । घरमा रहँदा पनि मोबाइल अनि म्यासेजमा व्यस्त हुनुहुन्थ्यो। तर, पनि म उहाँलाई कसरी खुसी पार्ने भनेर हरपल प्रयत्न गरिरहन्थें । म आफूलाई उहाँको सोचाइअनुसार बदल्ने प्रयास गरिरहेकी थिएँ । अफसोच ! उहाँको मन अरुसँगै बसेको रहेछ।

म अझै पनि उहाँको पर्खाइमा थिएँ । हरेक आवाज, खुसी र चहलपहलमा उहाँलाई नै खोज्थें।
मेरो घाउ बल्झिरहेको थियो । उहाँले सम्बन्धविच्छेद मुद्दा  दायर गर्नुभयो । तर, म यसविरुद्ध लडिरहें । अदालत गएँ, वकिलहरूलाई गुहारे । भएको पैसा सबै सकियो । अन्ततः सहमतिमा सम्बन्धविच्छेद गरें । र, जीवनको नयाँ पाटो सुरु भयो– एकल महिलाको।एकल महिलालाई समाजले पनि राम्रो दृष्टिले  हेर्दैनथ्यो । त्यसमा माइती र साथीभाइको व्यवहार पनि उस्तै हुन्थ्यो।

जता गयो उतैबाट प्रश्न आउँथ्यो, ‘श्रीमान्लाई किन छोड्नुभयो ?’ यो प्रश्नले म हैरान हुन्थें । लाग्थ्यो– समाजले घाउमा मल्हम लगाउनुको साटो उल्टै किन समाजले नुनचुक छर्किन्छ ?
आखिर मेरो के गल्ती थियो र ? के घर व्यवहार चलाएर बस्नु गल्ती हो ? उ ! कहिले बदलिन्छ  समाजको यो हेराइ ? मेरा मनमा यस्तै कुरा खेलिरहन्थे ।

समाजको व्यवहारले म वाक्कदिक्क हुन्थें । तर, पनि मैले हरेस खाइनँ । बरु, समाजमा जागरण ल्याउने अठोठ लिएँ । मेरोजस्तो दुःख अरु कसैले भोग्नु नपरोस् भन्ने म चाहान्थें । अर्काे कुरा मेरो जीवनप्रति छोराको भविष्य पनि जोडिएको थियो। त्यसैले यथार्थ स्वीकारेर अघि बढ्नुको मसँग विकल्पै थिएन।

त्यसपछि मैले आफ्नो नयाँ जीवन सुरु गरें । मेरो दैनिकी परिवर्तन भयो । अध्ययन थालें। समाजका नराम्रा पक्षहरूबारे लेखें । दुःख पाएका महिलालाई सरसल्लाह दिन थालें। महिलाको विकास र उनीहरूमा जागरण ल्याउन सक्रिय हुन थालें। र, अनि उनीहरूलाई अन्याय र अत्याचारविरुद्ध लड्न सिकाउन थालें।

अहिले भने मेरो परिवार ठूलो भएको छ । म आज सबैकी मायादिदी बनेकी छु । अन्याय र अत्याचार न आफू सहन्छु न त अरुलाई सहन दिन्छु।तालीको गडगडाहट अझै सकिएको थिएन । यतिकैमा म झसँग भएँ । स्टेजमा ‘ओमन अफ दि इयर माया शर्मा’ अनाउन्स भयो । सबैले मलाइ गर्वले हेरिरहेका थिए । म साडीको आँचल मिलाएर स्टेजतिर लागें। aakriti72@gmail.com







यसमा तपाईको मत


अन्य समाचार

ढुङ्गा माटोको घरलाई कसरी भुकम्प प्रतिरोधी बनाउने?

ढुङ्गा माटोको घरलाई कसरी भुकम्प प्रतिरोधी बनाउने?

घरको के को बनाउने भन्दा पनि घर बनाऊँदा के कस्तो कुरामा ध्यान दिनु भन्ने कुरा बढि महत्वपुर्ण हुन्छ । विधि...

डाबर नेपालको  रियल मिक्स्ड फ्रुट मसला

डाबर नेपालको रियल मिक्स्ड फ्रुट मसला

फ्रुट जुसको बजारमा आफ्नो बर्चस्व कायम गर्न सफल रियलले उपभोक्ताहरुलाई अझ बढी छनौट प्रदान गर्न चटपटा र स्पाइसी मसला स्वादका...

इटहरीमा अग्नि ग्रुपको विक्री कक्ष

इटहरीमा अग्नि ग्रुपको विक्री कक्ष

अग्नि ग्रुप अन्तर्गतको बालाजु अटो वक्र्स प्रा.लि.ले इटहरीमा महिन्द्रा गाडीहरुको लागि आधिकारिक सर्भिस सेन्टर स्थापना गरेको छ । नयाँ स्थापना...

हुवावे माथि गुगलको प्रतिबन्ध - हुवावेका स्मार्टफोनमा गुगलका एप्सहरू नचल्ने

हुवावे माथि गुगलको प्रतिबन्ध - हुवावेका स्मार्टफोनमा गुगलका एप्सहरू नचल्ने

यस अन्तर्गत प्लेस्टोर, जिमेल, गुगल म्याप्स, युट्युब र अन्य सम्पूर्ण गुगलका सेवाहरू पर्छन् ...

ज्वेलरी एक्सपोको रौनक ( भिडियो )

ज्वेलरी एक्सपोको रौनक ( भिडियो )

नेपाली आभुषण तथा मौलिक हस्तकलालाई बिश्वसामु उजागर गरि अन्तर्रा्ष्ट्रिय क्षेत्रमा निर्यात तथा प्रवद्र्धन गर्नुका साथै राजश्व अभिवृद्धि गर्ने अभिप्रायका साथ...

म्यागाटो बेल्जियमले आफ्नो प्रविधि र उत्पादनहरु नेपालमा भित्राउदैं ।

म्यागाटो बेल्जियमले आफ्नो प्रविधि र उत्पादनहरु नेपालमा भित्राउदैं ।

म्यागाटो इन्डिया प्रा.लि.ले अरभिन्द इम्पोरियम प्रा.लि.को सहकार्यमा आफ्ना विभिन्न उत्पादनहरुको नेपाली बजारमा सेवा बिस्तार गरेको छ । विश्वका १५० राष्ट्रमा...

स्मार्टफोन फोटोग्राफीका लागि उपयोगी एप्सहरू

स्मार्टफोन फोटोग्राफीका लागि उपयोगी एप्सहरू

स्मार्टफोन फोटोग्राफीका लागि उपयोगी केहि एन्ड्रोइड र आइफोनका एपहरू ...

सिटिसि मोबाइल हबमा मोबाइल एक्सचेन्ज अफर, शून्य ब्याजदरमा किस्ताबन्दीमा मोबाइल

सिटिसि मोबाइल हबमा मोबाइल एक्सचेन्ज अफर, शून्य ब्याजदरमा किस्ताबन्दीमा मोबाइल

सुनधारा स्थित सिभिल ट्रेड सेन्टरमा रहेको सिटिसी मोबाइल हबमा जेठ ३ गते शुक्रबारदेखि मोबाइल एक्सचेन्ज मेला सुरु भएको छ ।...